adjectivethird-declension two-termination adjective
vīcennis
vīcennis (neuter vīcenne)
Classical[wiːˈkɛn.nɪs]Ecclesiastical[viˈt͡ʃɛn.nis]
Meaning
- obsoletetwo terminationcelebrated or occuring every twenty years, vicennial
- obsoletetwo terminationof twenty years, lasting twenty years
- obsoletetwo terminationtwenty-year-old
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vīcennis | vīcennis | vīcenne |
| genitive | vīcennis | vīcennis | vīcennis |
| dative | vīcennī | vīcennī | vīcennī |
| accusative | vīcennem | vīcennem | vīcenne |
| ablative | vīcennī | vīcennī | vīcennī |
| vocative | vīcennis | vīcennis | vīcenne |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vīcennēs | vīcennēs | vīcennia |
| genitive | vīcennium | vīcennium | vīcennium |
| dative | vīcennibus | vīcennibus | vīcennibus |
| accusative | vīcennīs vīcennēs | vīcennīs vīcennēs | vīcennia |
| ablative | vīcennibus | vīcennibus | vīcennibus |
| vocative | vīcennēs | vīcennēs | vīcennia |
Origins
From vīc- (“twenty”) + annus (“year”) + -is (forming compound adjectives).