adjectivethird-declension two-termination adjective
vicāriālis
vicāriālis (neuter vicāriāle)
Classical[wɪ.kaː.riˈaː.lɪs]Ecclesiastical[vi.ka.riˈaː.lis]
Meaning
- two terminationvicarial; of or pertaining to a vicar.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vicāriālis | vicāriālis | vicāriāle |
| genitive | vicāriālis | vicāriālis | vicāriālis |
| dative | vicāriālī | vicāriālī | vicāriālī |
| accusative | vicāriālem | vicāriālem | vicāriāle |
| ablative | vicāriālī | vicāriālī | vicāriālī |
| vocative | vicāriālis | vicāriālis | vicāriāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vicāriālēs | vicāriālēs | vicāriālia |
| genitive | vicāriālium | vicāriālium | vicāriālium |
| dative | vicāriālibus | vicāriālibus | vicāriālibus |
| accusative | vicāriālīs vicāriālēs | vicāriālīs vicāriālēs | vicāriālia |
| ablative | vicāriālibus | vicāriālibus | vicāriālibus |
| vocative | vicāriālēs | vicāriālēs | vicāriālia |
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin vicāriālis From vicārius (“vicar”) + -ālis.