proper noun · masculinesecond declension
Vibulānus
Vibulānus m sg (genitive Vibulānī)
Classical[wɪ.bʊˈɫaː.nʊs]Ecclesiastical[vi.buˈlaː.nus]
Meaning
- A Roman cognomen — famously held by
- Quintus Fabius Vibulanus, a Roman consul
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Vibulānus | — |
| genitive | Vibulānī | — |
| dative | Vibulānō | — |
| accusative | Vibulānum | — |
| ablative | Vibulānō | — |
| vocative | Vibulāne | — |