LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

viābilis

viābilis (neuter viābile)
Classical[wiˈaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[viˈaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationpassable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeviābilisviābilisviābile
genitiveviābilisviābilisviābilis
dativeviābilīviābilīviābilī
accusativeviābilemviābilemviābile
ablativeviābilīviābilīviābilī
vocativeviābilisviābilisviābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeviābilēsviābilēsviābilia
genitiveviābiliumviābiliumviābilium
dativeviābilibusviābilibusviābilibus
accusativeviābilīs
viābilēs
viābilīs
viābilēs
viābilia
ablativeviābilibusviābilibusviābilibus
vocativeviābilēsviābilēsviābilia

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin viābilis From viō (“to travel”) + -bilis.

Descendants
  • Germanviabel
  • Italianviabile
  • Spanishviable

Quick answers

What does viābilis mean in Latin?
viābilis, a adjective, means “passable”.
How do you pronounce viābilis?
In classical Latin, [wiˈaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [viˈaː.bi.lis].