adjectivethird-declension two-termination adjective
verticālis
verticālis (neuter verticāle, adverb verticāliter)
Classical[wɛr.tɪˈkaː.lɪs]Ecclesiastical[ver.tiˈkaː.lis]
Meaning
- EcclesiasticalLatinMedieval Latintwo terminationhighest in the hierarchy
- New Latintwo terminationlocated over the head, vertically above
- New Latintwo terminationwhirling
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | verticālis | verticālis | verticāle |
| genitive | verticālis | verticālis | verticālis |
| dative | verticālī | verticālī | verticālī |
| accusative | verticālem | verticālem | verticāle |
| ablative | verticālī | verticālī | verticālī |
| vocative | verticālis | verticālis | verticāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | verticālēs | verticālēs | verticālia |
| genitive | verticālium | verticālium | verticālium |
| dative | verticālibus | verticālibus | verticālibus |
| accusative | verticālīs verticālēs | verticālīs verticālēs | verticālia |
| ablative | verticālibus | verticālibus | verticālibus |
| vocative | verticālēs | verticālēs | verticālia |
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin verticālis From verticis (“vortex, crown of the head (genitive)”) + -ālis.
Descendants
- Catalanvertical
- Englishverticalfrom Middle French vertical
- Frenchverticalfrom Middle French vertical
- Germanvertikal
- Italianverticale
- Occitanvertical
- Portuguesevertical
- Spanishvertical
- Danishvertikal
- Galicianvertical