noun · masculinethird declension
vermis
vermis m (genitive vermis)
Classical[ˈwɛr.mɪs]Ecclesiastical[ˈvɛr.mis]
Meaning
- masculinea worm
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vermis | vermēs |
| genitive | vermis | vermium |
| dative | vermī | vermibus |
| accusative | vermem | vermēs vermīs |
| ablative | verme | vermibus |
| vocative | vermis | vermēs |
vermis, is, m. Gr. ἕλμις; cf. Sanscr. krmis, worm; Goth. vaùrms, serpent,
I. a worm, Lucr. 2, 871; 2, 928; 3, 719; 3, 723; Plin. 18, 17, 45, § 159; 24, 5, 11, § 18; 30, 13, 39, § 114; Col. 6, 30 fin.
Origins
- Proto-Indo-European*wr̥mis
- Proto-Italic*wormis
- Latinvermis
From Proto-Italic *wormis, from Proto-Indo-European *wr̥mis (“worm”). Cognate with Proto-Germanic *wurmiz (“worm; snake”).
Insular Romance
- Sardinianbelme
- Sardinianberme
- Sardinianmerme
- Sardiniangremi
Gallo-Romance
- Catalanverm
- Frenchverfrom Old French ver
- Frenchvermefrom Old French ver
- Occitanvèrmfrom Old Occitan verm
- Franco-Provençalvèrm
- Walloonvarmefrom Old French ver
Borrowings
- Englishvermis
- Spanishverme
- Esperantovermo
- TranslingualVermichiton
Balkano-Romance
- Romanianvierme
- Aromanianyermu
- Aromanianierm
- Aromanianiermu
- Istro-Romanianl'erm
- Istro-Romaniangl'erm
- Megleno-Romanianghermi
- Megleno-Romanianghiarmi
- Megleno-Romanianvarmi
Italo-Dalmatian
- Italianverme
- Corsicanvermu
- Corsicanvarmu
- Corsicanvarme
- Corsicangialmu
- Istriotvièrmo
- Tarantinovijèrmefrom Neapolitan verme
- Sicilianvermi
- Sicilianvermu
- Sicilianvemmu
Rhaeto-Romance
- Friulianvier
- Ladinverm
- Ladinvèrmo
- Ladinvièrm
- Romanshverm
- Romanshvierm
- Romanshvearm
Gallo-Italic
- Ligurianverme
- Piedmonteseverm
Ibero-Romance
- Asturianvierbe
- Asturianviermo
Elsewhere
- Vulgar Latin*verminem