LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

ventulus

ventulus m (genitive ventulī)
Classical[ˈwɛn.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈvɛn.tu.lus]

Meaning

  1. masculinea slight wind, breeze

Declension

declension
formsingularplural
nominativeventulusventulī
genitiveventulīventulōrum
dativeventulōventulīs
accusativeventulumventulōs
ablativeventulōventulīs
vocativeventuleventulī

ventŭlus, i, m. dim. ventus,
I. a slight wind, breeze (ante-class.): ventulum facere, to make a breeze (by fanning), Ter. Eun. 3, 5, 47; Plaut. Curc. 2, 3, 37; id. Cas. 3, 5, 14.

Origins

Diminutive of ventus.

Descendants
  • Portuguesevêntulo

Quick answers

What does ventulus mean in Latin?
ventulus, a noun, means “a slight wind, breeze”.
What is the genitive of ventulus?
The genitive singular is ventulī. ventulus is masculine, second declension.
How do you pronounce ventulus?
In classical Latin, [ˈwɛn.tʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈvɛn.tu.lus].