adjectivefirst/second-declension adjective
vāniloquus
vāniloquus (feminine vāniloqua, neuter vāniloquum)
Classical[waːˈnɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[vaˈniː.lo.kʷus]
Meaning
- adjectivelying
- adjectiveboastful, bragging, vaunting
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vāniloquus | vāniloqua | vāniloquum |
| genitive | vāniloquī | vāniloquae | vāniloquī |
| dative | vāniloquō | vāniloquae | vāniloquō |
| accusative | vāniloquum | vāniloquam | vāniloquum |
| ablative | vāniloquō | vāniloquā | vāniloquō |
| vocative | vāniloque | vāniloqua | vāniloquum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vāniloquī | vāniloquae | vāniloqua |
| genitive | vāniloquōrum | vāniloquārum | vāniloquōrum |
| dative | vāniloquīs | vāniloquīs | vāniloquīs |
| accusative | vāniloquōs | vāniloquās | vāniloqua |
| ablative | vāniloquīs | vāniloquīs | vāniloquīs |
| vocative | vāniloquī | vāniloquae | vāniloqua |
vānĭlŏquus (-lŏcus), a, um, adj. vanus-loquor,
I. talking emplily or idly, gabbling, prating, i. e.,
II. Boastful, bragging, vaunting, Liv. 35, 48, 2:
ore, Sil. 14, 280: genus, id. 8, 17.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vāniloquus (-locus) adj.
vanus+4 LAC-, talking idly, boastful, L.
Origins
From vānus + -loquus.