proper noun · masculinethird declension
Vangiō
Vangiō m sg (genitive Vangiōnis)
Classical[ˈwaŋ.ɡi.oː]Ecclesiastical[ˈvan̠ʲ.d͡ʒi.o]
Meaning
- A king of the Suebi and nephew of Vannius
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Vangiō | — |
| genitive | Vangiōnis | — |
| dative | Vangiōnī | — |
| accusative | Vangiōnem | — |
| ablative | Vangiōne | — |
| vocative | Vangiō | — |