adjectivefirst/second-declension adjective
vandalicus
vandalicus (feminine vandalica, neuter vandalicum)
Classical[wanˈda.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[vanˈdaː.li.kus]
Meaning
- adjectiveVandalic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vandalicus | vandalica | vandalicum |
| genitive | vandalicī | vandalicae | vandalicī |
| dative | vandalicō | vandalicae | vandalicō |
| accusative | vandalicum | vandalicam | vandalicum |
| ablative | vandalicō | vandalicā | vandalicō |
| vocative | vandalice | vandalica | vandalicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vandalicī | vandalicae | vandalica |
| genitive | vandalicōrum | vandalicārum | vandalicōrum |
| dative | vandalicīs | vandalicīs | vandalicīs |
| accusative | vandalicōs | vandalicās | vandalica |
| ablative | vandalicīs | vandalicīs | vandalicīs |
| vocative | vandalicī | vandalicae | vandalica |
Origins
From Vandalus, of Germanic origin, from Proto-Germanic *wandilaz.