LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

vandalicus

vandalicus (feminine vandalica, neuter vandalicum)
Classical[wanˈda.lɪ.kʊs]Ecclesiastical[vanˈdaː.li.kus]

Meaning

  1. adjectiveVandalic

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevandalicusvandalicavandalicum
genitivevandalicīvandalicaevandalicī
dativevandalicōvandalicaevandalicō
accusativevandalicumvandalicamvandalicum
ablativevandalicōvandalicāvandalicō
vocativevandalicevandalicavandalicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevandalicīvandalicaevandalica
genitivevandalicōrumvandalicārumvandalicōrum
dativevandalicīsvandalicīsvandalicīs
accusativevandalicōsvandalicāsvandalica
ablativevandalicīsvandalicīsvandalicīs
vocativevandalicīvandalicaevandalica

Origins

From Vandalus, of Germanic origin, from Proto-Germanic *wandilaz.

Quick answers

What does vandalicus mean in Latin?
vandalicus, a adjective, means “Vandalic”.
How do you pronounce vandalicus?
In classical Latin, [wanˈda.lɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [vanˈdaː.li.kus].