noun · femininethird declension
vagātiō
vagātiō f (genitive vagātiōnis)
Meaning
- strolling about, wandering, roaming
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vagātiō | vagātiōnēs |
| genitive | vagātiōnis | vagātiōnum |
| dative | vagātiōnī | vagātiōnibus |
| accusative | vagātiōnem | vagātiōnēs |
| ablative | vagātiōne | vagātiōnibus |
| vocative | vagātiō | vagātiōnēs |
văgātĭo, ōnis, f. id.,
I. a strolling about, wandering, roaming:
incerta, App. de Deo Socr. p. 50, 15.—Transf.: quam in certas facies inter vitam ac mortem coloris est vagatio, Sen. Q. N. 3, 18, 1 Haase.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin vagātiō From vagor + -tiō.
Descendants
- Englishvagation