LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

vādō1

vādō (present infinitive vādere, perfect active vāsī, supine vāsum)
Classical[ˈwaː.doː]Ecclesiastical[ˈvaː.do]

Meaning

  1. to go, walk, rush
    Vāde mēcum.Go with me.
    Vāde retrō, Satanā!Get thee behind me, Satan!

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Ire · Meare · Gradiri · Ingredi · Incedere · Vadere

1. Ire and meare denote to go, in the most general sense, as motion from one place to another; ire especially applies to persons, in consequence of an act of the will, like ἰέναι; but meare (from ἀμεύω) especially to beasts, ships, rivers, stars, as mere mechanical motion, in which reason has no share, like φοιτᾶν; whereas gradiri and ingredi, incedere and vadere, with particular accessory notions in regard to the manner of going; gradiri and ingredi, in a quiet manner, and with a regular measured step, in opp. to serpere, currere, stare; Cic. N. D. ii. 47. Att. ii. 23, like βαδίζειν; incedere, in a proud manner, and with a graceful measured step, as in a procession and march, in opp. to ambulare; Sen. N. Q. vii. 31, like ἐμβαίνειν; and vadere (ἐλθεῖν?) with alacrity and a quick step, as in travelling, and in attacking the enemy, in opp. to repere? like χωρεῖν; Thuc. v. 70. 2. Ingressus means going in general; incessus a manner of going peculiar to the individual, and by which he is known as well as by his physiognomy. Ingressus is purely physical; incessus is moral and characteristic. (iv. 53.)

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.vādōvādēbam
vadābam
vādam
vadābō
vāsī
vadāvī
vāseram
vadāveram
vāserō
vadārō, vadāverō
2nd sg.vādisvādēbās
vadābās
vādēs
vadābis
vāsistī
vadāstī, vadāvistī
vāserās
vadārās, vadāverās
vāseris
vadāveris
3rd sg.vāditvādēbat
vadābat
vādet
vadābit
vāsit
vadāvit
vāserat
vadārat, vadāverat
vāserit
vadārit, vadāverit
1st pl.vādimusvādēbāmus
vadābāmus
vādēmus
vadābimus
vāsimus
vadāvimus
vāserāmus
vadāverāmus
vāserimus
vadārimus, vadāverimus
2nd pl.vāditisvādēbātis
vadābātis
vādētis
vadābitis
vāsistis
vadāstis, vadāvistis
vāserātis
vadārātis, vadāverātis
vāseritis
vadāritis, vadāveritis
3rd pl.vāduntvādēbant
vadābant
vādent
vadābunt
vāsērunt
vāsēre, vadārunt, vadāvēre, vadāvērunt
vāserant
vadārant, vadāverant
vāserint
vadārint, vadāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.vādam
vadem
vāderem
vadārem
vāserim
vadārim, vadāverim
vāsissem
vadāssem, vadāvissem
2nd sg.vādāsvāderēs
vadārēs
vāserīs
vadāverīs
vāsissēs
vadāssēs, vadāvissēs
3rd sg.vādatvāderet
vadāret
vāserit
vadārit, vadāverit
vāsisset
vadāsset, vadāvisset
1st pl.vādāmusvāderēmus
vadārēmus
vāserīmus
vadārīmus, vadāverīmus
vāsissēmus
vadāssēmus, vadāvissēmus
2nd pl.vādātisvāderētis
vadārētis
vāserītis
vadārītis, vadāverītis
vāsissētis
vadāssētis, vadāvissētis
3rd pl.vādantvāderent
vadārent
vāserint
vadārint, vadāverint
vāsissent
vadāssent, vadāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.vadorvadābarvadābor
2nd sg.vadārisvadābāre
vadābāris
vadābere
vadāberis
3rd sg.vadāturvadābāturvadābitur
1st pl.vadāmurvadābāmurvadābimur
2nd pl.—vadābāminīvadābiminī
3rd pl.vadanturvadābanturvadābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.vadervadārer
2nd sg.vadērisvadārēre
vadārēris
3rd sg.vadēturvadārētur
1st pl.vadēmurvadārēmur
2nd pl.vadēminīvadārēminī
3rd pl.vadenturvadārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.vāde
vadā
—
pres. 2nd pl.vādite
vadāte
—
fut. 2nd sg.vāditō
vadātō
vadātor
fut. 3rd sg.vāditō
vadātō
vadātor
fut. 2nd pl.vāditōte
vadātōte
—
fut. 3rd pl.vāduntō
vadantō
vadantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivevādere
vadāre
vadārī
perfect infinitivevāsisse
vadāsse, vadāvisse
—
present participlevādēns—
perfect participle—vadāta
vadātā, vadātae, vadātam, vadātārum, vadātās, vadāte, vadātī, vadātō, vadātōrum, vadātōs, vadātum, vadātus
future participlevadātūra
vadātūrā, vadātūrae, vadātūram, vadātūrārum, vadātūrās, vadātūre, vadātūrī, vadātūrīs, vadātūrō, vadātūrōrum, vadātūrōs, vadātūrum, vadātūrus
vadanda
vadandā, vadandae, vadandam, vadandārum, vadandās, vadande, vadandī, vadandīs, vadandō, vadandōrum, vadandōs, vadandum, vadandus
gerundvādendī, vādendō, vādendumsupinevadātum, vadātū

vādo (vāsi, Tert. Pall. 3), 3, v. n. cf. Sanscr. root gā-, go; Gr. ΒΑ, αίνω,
I. to go, walk; esp. to go hastily or rapidly, to rush (syn. incedo).
I. Lit. (rare but class.): vadunt solidā vi, Enn. ap. Gell. 20, 10 (Ann. v. 277 Vahl.): ingenti cursu, id. ap. Fest. p. 363 Müll. (Ann. v. 470 Vahl.): cum feras bestias videamus alacres et erectas vadere, ut alteri bestiae noceant, Auct. Her. 2, 19, 29: vadit fremit refringit virgulta pede vago, Cat. 63, 86: vadimus inmixti Danais, Verg. A. 2 396: ad eum (Pompeium) postridie mane vadebam, Cic. Att. 4, 10, 2: ad amnem, Ov. M. 11, 137: inde in primum aditum pontis, Liv 2, 10, 5: in hostem, to stride on, advance, id. 7, 24, 6: haud dubi am in mortem, Verg. A. 2, 359: per hostes, Tac. H. 3, 41: cras mane vadit, Cic. Att. 14, 11, 2: vadite, et haec memores regi mandata referte, Verg. A. 11, 176; 4, 223; Hor. Ep. 1, 13, 19.—
B. Of inanimate things: Euphrates in Mesopotamiam vadit per ipsam Seleuciam, Plin. 5, 26, 21, § 90: circulus per medios Parthos, id. 6, 34, 39, § 213. —
II. Trop.: ardua per praeceps gloria vadit iter, Ov. Tr. 4, 3, 74: vadit animus in praeceps sciens, etc., Sen. Hippol. 180: eruditi et rude vulgus in eam (sententiam) cursu vadit, Plin. 2, 7, 5, § 23; App. M. 2, p. 117, 27.

Origins

  1. Proto-Indo-European*weh₂dʰ-
  2. Proto-Indo-European*wéh₂dʰeti
  3. Proto-Italic*wāðō
  4. Latinvādō

From Proto-Italic *wāðō, from Proto-Indo-European *weh₂dʰ- (“to advance”). Cognates include Old English wadan (English wade).

Descendants
  • Catalananar
  • Frenchaller
  • Frenchvader
  • Italianandare
  • Occitananar
  • Portugueseir
  • Romanianva
  • Spanishir
  • Asturiandir
  • Corsicanandà
verbfirst conjugation
vadō2
vadō (present infinitive vadāre, perfect active vadāvī, supine vadātum)
Classical[ˈwa.doː]Ecclesiastical[ˈvaː.do]

Meaning

  1. to ford, wade through

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.vadōvadābam
vādēbam
vadābō
vādam
vadāvī
vāsī
vadāveram
vāseram
vadāverō
vadārō, vāserō
2nd sg.vadās
vādis
vadābās
vādēbās
vadābisvadāvistī
vadāstī, vāsistī
vadāverās
vadārās, vāserās
vadāveris
vāseris
3rd sg.vadat
vādit
vadābat
vādēbat
vadābitvadāvit
vāsit
vadāverat
vadārat, vāserat
vadāverit
vadārit, vāserit
1st pl.vadāmus
vādimus
vadābāmus
vādēbāmus
vadābimusvadāvimus
vāsimus
vadāverāmus
vāserāmus
vadāverimus
vadārimus, vāserimus
2nd pl.vadātis
vāditis
vadābātis
vādēbātis
vadābitisvadāvistis
vadāstis, vāsistis
vadāverātis
vadārātis, vāserātis
vadāveritis
vadāritis, vāseritis
3rd pl.vadant
vādunt
vadābant
vādēbant
vadābuntvadāvērunt
vadāvēre, vadārunt, vāsēre, vāsērunt
vadāverant
vadārant, vāserant
vadāverint
vadārint, vāserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.vadem
vādam
vadārem
vāderem
vadāverim
vadārim, vāserim
vadāvissem
vadāssem, vāsissem
2nd sg.vadēsvadārēs
vāderēs
vadāverīs
vāserīs
vadāvissēs
vadāssēs, vāsissēs
3rd sg.vadetvadāret
vāderet
vadāverit
vadārit, vāserit
vadāvisset
vadāsset, vāsisset
1st pl.vadēmusvadārēmus
vāderēmus
vadāverīmus
vadārīmus, vāserīmus
vadāvissēmus
vadāssēmus, vāsissēmus
2nd pl.vadētisvadārētis
vāderētis
vadāverītis
vadārītis, vāserītis
vadāvissētis
vadāssētis, vāsissētis
3rd pl.vadentvadārent
vāderent
vadāverint
vadārint, vāserint
vadāvissent
vadāssent, vāsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.vadorvadābarvadābor
2nd sg.vadāris
vadāre
vadābāris
vadābāre
vadāberis
vadābere
3rd sg.vadāturvadābāturvadābitur
1st pl.vadāmurvadābāmurvadābimur
2nd pl.vadāminīvadābāminīvadābiminī
3rd pl.vadanturvadābanturvadābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.vadervadārer
2nd sg.vadēris
vadēre
vadārēris
vadārēre
3rd sg.vadēturvadārētur
1st pl.vadēmurvadārēmur
2nd pl.vadēminīvadārēminī
3rd pl.vadenturvadārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.vadā
vāde
vadāre
pres. 2nd pl.vadāte
vādite
vadāminī
fut. 2nd sg.vadātō
vāditō
vadātor
fut. 3rd sg.vadātō
vāditō
vadātor
fut. 2nd pl.vadātōte
vāditōte
—
fut. 3rd pl.vadantō
vāduntō
vadantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivevadārevadārī
perfect infinitivevadāvisse
vadāsse, vāsisse
vadātum esse
future infinitivevadātūrum essevadātum īrī
present participlevadāns—
perfect participle—vadātus
vadāta, vadātā, vadātae, vadātam, vadātārum, vadātās, vadātī, vadātōrum, vadātōs
future participlevadātūrus
vadātūra, vadātūrā, vadātūrae, vadātūram, vadātūrārum, vadātūrās, vadātūre, vadātūrī, vadātūrīs, vadātūrō, vadātūrōrum, vadātūrōs, vadātūrum
vadandus
vadanda, vadandā, vadandae, vadandam, vadandārum, vadandās, vadande, vadandīs, vadandōrum, vadandōs
gerundvadandī, vadandō, vadandumsupinevadātum, vadātū

vădo, āre, v. a. vadum,
I. to wade through, ford: flumina, quae sine pontibus vadari nequeunt, Veg. Mil. 2, 25: quia neque navium copia pro tempore erat, neque vadari fluvius poterat, Sulp. Sev. Chron. 1, 22, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*weh₂dʰ-
  2. Proto-Indo-European*wh₂dʰóm
  3. Proto-Italic*waðom
  4. Latinvadō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin vadō From vadum (“ford, shoal”) + -ō.

Descendants
  • Frenchguéer
  • Italianguadare
  • Portuguesevadear
  • Spanishvadear
  • Asturianvadiar

Quick answers

What does vādō mean in Latin?
vādō, a verb, means “to go, walk, rush”.
What are the principal parts of vādō?
vādō, vādere, vāsī, vāsum (third conjugation).
How do you pronounce vādō?
In classical Latin, [ˈwaː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈvaː.do].
Where does vādō come from?
Proto-Indo-European *weh₂dʰ- → Proto-Indo-European *wéh₂dʰeti → Proto-Italic *wāðō → Latin vādō.