LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adverb

utrimque

utrimque (not comparable)
Classical[ʊˈtrɪŋ.kʷɛ]Ecclesiastical[uˈtrim.kʷe]

Meaning

  1. not comparableon or from both sides or ends

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ū^trimquĕ (ū^trinquĕ), adv. uterque,
I. from or on both sides or parts, on the one side and on the other.
I. Lit.: horrescit telis exercitus asper utrimque, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 385 Vahl.): tollitur in caelum clamor exortus utrimque, id. ib. p. 500 (Ann. v. 422 ib.): clamor utrinque, undique concursus, Hor. S. 1, 9, 77: postquam utrimque exitum est maxumā copiā, Dispertiti viri ... tubae utrimque canunt: contra Consonat terra: clamorem utrimque efferunt, Imperator utrimque hinc et illinc Jovi vota suscipere, Plaut. Am. 1, 1, 65 sq.: magnae utrimque copiae, Cic. Fam. 6, 4, 1: acriter utrimque usque ad vesperum pugnatum est, Caes. B. G. 1, 50: multis utrimque interfectis, id. ib. 7, 42: ceteros utrimque aggreditur, Sall. C. 60, 5: ni utrimque praemissi equites rem exploravissent, id. J. 53, 7: tigna binis utrinque fibulis distinebantur, one on each side, Caes. B. G. 4, 17: continebitur marginibus, Quint. 1, 1, 27: sustinentium manibus, id. 1, 2, 7: praecisa vipera, at both ends, i. e. head and tail, Plin. 29, 6, 38, § 121.—
B. Connected with secus (sometimes written in one word, utrimquesecus), along or on both sides, on either hand (ante- and post-class.): quare utrimque secus cum corpus vapulet, Lucr. 4, 939 (936): canes utrimque secus deae latera muniunt, App. M. 2, p. 116, 8; Mart. Cap. 5, § 464; 6, § 719.—
II. Trop.: (Alcumena) Utrimque est gravida et ex viro et ex summo Jove, Plaut. Am. prol. 111: utrimque constitit fides, both parties kept their word, Liv. 2, 13, 9: Piso M. Crasso et Scriboniā genitus nobilis utrimque, Tac. H. 1, 14 fin.; Plin. 8, 42, 66, § 163 (al. utrique); cf. id. 8, 47, 72, § 187: virtus est medium vitiorum et utrimque reductum, Hor. Ep. 1, 18, 9: alia sunt non necessaria, vel utrimque vel ab alterā parte, Quint. 5, 10, 81; 5, 13, 1: causas veras modo et utrimque tractet, i. e. pro et contra, id. 10, 5, 20.

Origins

Adverbial accusative formed on uterque (“either, both, each”), compare its accusative form utrumque and the development of the adverbial suffix -tim, as well as multum.

Quick answers

What does utrimque mean in Latin?
utrimque, a adverb, means “on or from both sides or ends”.
How do you pronounce utrimque?
In classical Latin, [ʊˈtrɪŋ.kʷɛ]; in ecclesiastical (church) Latin, [uˈtrim.kʷe].