LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er, pronominal declension) with an indeclinable portion

uternam

uternam (feminine utranam, neuter utrumnam)
Classical[ʊˈtɛr.nãː]Ecclesiastical[uˈtɛr.nam]

Meaning

  1. Medieval LatinNew Latinadjectiveinterrogativewhich ever of the two
    Utrũnam interꝛogatiuũ eſt ⁊ habet nam ſyllabice.⁊ acuit penultimam.[1483, Ianuensis Johannes, Vocabularous Catholicon, Impensis anthonij koburger:
    [p. 17, l. 33] Præterea utronam ſit modo. [p. 24, l. 57] At nos ut percipiamus utronam modo res ſeſe habeat: accipiamus oportet quid ipſum nomen ſignificat.1496, v384-v322 Aristoteles, Johannes (Argyropulus), edited by Democritus, Hoc in uolumine continentur infrascripta opera Aristotelis uidelicet: in principio Vita eiusdem, per Gregoriu[m] de Gregoriis expensis Benedicti Fontanae:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativein -er
uternam
utranamutrumnam
genitiveutrī̆usnamutrī̆usnamutrī̆usnam
dativeutrīnamutrīnamutrīnam
accusativeutrumnamutramnamutrumnam
ablativeutrōnamutrānamutrōnam
vocativeuternamutranamutrumnam
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeutrīnamutraenamutranam
genitiveutrōrumnamutrārumnamutrōrumnam
dativeutrīsnamutrīsnamutrīsnam
accusativeutrōsnamutrāsnamutranam
ablativeutrīsnamutrīsnamutrīsnam
vocativeutrīnamutraenamutranam

Origins

From uter + -nam.

Quick answers

What does uternam mean in Latin?
uternam, a adjective, means “which ever of the two”.
How do you pronounce uternam?
In classical Latin, [ʊˈtɛr.nãː]; in ecclesiastical (church) Latin, [uˈtɛr.nam].