noun · masculinesecond declension
ūrachus
ūrachus m (genitive ūrachī)
Classical[ˈuː.ra.kʰʊs]Ecclesiastical[ˈuː.ra.kus]
Meaning
- New Latinurachus
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ūrachus | ūrachī |
| genitive | ūrachī | ūrachōrum |
| dative | ūrachō | ūrachīs |
| accusative | ūrachum | ūrachōs |
| ablative | ūrachō | ūrachīs |
| vocative | ūrache | ūrachī |
Origins
Borrowed from Ancient Greek οὐραχός (ourakhós).
Descendants
- Englishurachus