adjectivefirst/second-declension adjective
ūnitrīnus
ūnitrīnus (feminine ūnitrīna, neuter ūnitrīnum)
Classical[uː.nɪˈtriː.nʊs]Ecclesiastical[u.niˈtriː.nus]
Meaning
- New Latinadjectivetriune; existing as a unitary trinity
Coniunge igitur ista, quae videntur opposita, antecedenter, ut praedixi; et non habebis unum et tria vel e converso, sed unitrinum seu triunum.
1440, Nicholas of Cusa, “Capitulum XIX. Transumptio trianguli infiniti ad trinitatem maximam”, in De docta ignorantia, volume 1:O mirabilissimus deus, qui neque es numeri singularis, neque numeri pluralis, sed super omnem pluralitatem et singularitatem unitrinus et triunus.
1453, Nicholas of Cusa, De Visione Dei:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūnitrīnus | ūnitrīna | ūnitrīnum |
| genitive | ūnitrīnī | ūnitrīnae | ūnitrīnī |
| dative | ūnitrīnō | ūnitrīnae | ūnitrīnō |
| accusative | ūnitrīnum | ūnitrīnam | ūnitrīnum |
| ablative | ūnitrīnō | ūnitrīnā | ūnitrīnō |
| vocative | ūnitrīne | ūnitrīna | ūnitrīnum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūnitrīnī | ūnitrīnae | ūnitrīna |
| genitive | ūnitrīnōrum | ūnitrīnārum | ūnitrīnōrum |
| dative | ūnitrīnīs | ūnitrīnīs | ūnitrīnīs |
| accusative | ūnitrīnōs | ūnitrīnās | ūnitrīna |
| ablative | ūnitrīnīs | ūnitrīnīs | ūnitrīnīs |
| vocative | ūnitrīnī | ūnitrīnae | ūnitrīna |
Origins
- Proto-Indo-European*ís?
- Proto-Indo-European*h₁óynos
- Proto-Italic*oinos
- Old Latinoinos
- Latinūnitrīnus
Proto-Indo-European *tri- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *trís Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *triznos Latin trīnus Latin ūnitrīnus From ūnus (“one, single”) + trīnus (“three, triple”). Compare triūnus, with the opposite order. Both adjectives were often used together.