noun · femininethird declension
ūnitās
ūnitās f (genitive ūnitātis)
Classical[ˈuː.nɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈuː.ni.tas]
Meaning
- oneness, unity; state of being one or undivided
- sameness, uniformity
- agreement, concord
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ūnitās | ūnitātēs |
| genitive | ūnitātis | ūnitātum |
| dative | ūnitātī | ūnitātibus |
| accusative | ūnitātem | ūnitātēs |
| ablative | ūnitāte | ūnitātibus |
| vocative | ūnitās | ūnitātēs |
ūnĭtas, ātis, f. unus,
I. the state of being one, oneness, unity.
I. Lit.: singularis numeri unitas. Gell. 19, 8, 11:
linum duplex triplexve sic tortum. ut unitas in eo facta sit, Cels. 7, 4, 4: Monotes et Henotes, id est solitas et unitas, Tert. adv. Valent. 37: alv ei, Plin. 5, 9, 9, § 48: mundi, Just. 2, 1, 14: in unitatem coire, Cels. 4, 19: inter se implicantur et quasi unitatem faciunt, Col. 11. 3, 43.—II. Trop.
A. Sameness, uniformity:
si alterum horum diceretur Priamus alterum Hecuba, nullam unitatem assignificaret, quae apparet in lego et legi et in Priamus et Priamo, Varr. L. L. 8, § 3 Müll; foliorum unitas in suo cuique genere permanet, praeterquam populo, hederae, etc., Plin. 16, 22, 35, § 85: in unitatem venit equester ordo, are brought under one name (that of Equites), id. 33, 2, 8, § 32.—B. Unity of sentiment, agreement, concord virtutes ibi esse debebunt, ubi consensus atque unitas erit:
dissident vitia, Sen. Vit. Beat. 8, 5.Origins
- Proto-Indo-European*ís?
- Proto-Indo-European*h₁óynos
- Proto-Italic*oinos
- Old Latinoinos
- Latinūnitās
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin ūnitās From ūnus (“one”) + -tās.
Descendants
- Catalanunitat
- Englishunity
- Englishunit
- Frenchunitéfrom Old French unité
- GermanEinheit
- Italianunità
- Portugueseunidade
- Romanianunitate
- Spanishunidadfrom Old Spanish unidad
- Corsicanunità