LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

ungulus

ungulus m (genitive ungulī)

Meaning

  1. masculineA finger ring in the Oscan language

Declension

declension
formsingularplural
nominativeungulusungulī
genitiveungulīungulōrum
dativeungulōungulīs
accusativeungulumungulōs
ablativeungulōungulīs
vocativeunguleungulī

ungŭlus, i, m. Oscan; Sanscr. ankami, bend; Gr. ἀγκύλος, crooked; Lat. ancus, aduncus; cf. angulus,
I. a finger-ring, a ring (ante-class.): ungulus Oscorum linguā anulus, Fest. p. 375 Müll.; cf.: (anulum) apud nos prisci ungulum vocabant, Plin. 33, 1, 4, § 10; Poët. ap. Fest. l. l.; so Pac. ib. (Trag. Fragm. v. 64, 215 Rib.).

Origins

From Proto-Indo-European *h₂enk- (“to bend; bow; curve”). Cognate with Latin uncus (“hook”), Proto-Germanic *angijō (“ing”), Ancient Greek ἄγκος (ánkos, “a bend; hollow; mountain glen; dell; valley”), Sanskrit अङ्कस् (aṅkas, “a bend or curve”).

Quick answers

What does ungulus mean in Latin?
ungulus, a noun, means “A finger ring in the Oscan language”.
What is the genitive of ungulus?
The genitive singular is ungulī. ungulus is masculine, second declension.