adjectivefirst/second-declension adjective
turcicus
turcicus (feminine turcica, neuter turcicum)
Ecclesiastical[ˈtur.t͡ʃi.kus]
Meaning
- Medieval LatinadjectiveTurkish
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | turcicus | turcica | turcicum |
| genitive | turcicī | turcicae | turcicī |
| dative | turcicō | turcicae | turcicō |
| accusative | turcicum | turcicam | turcicum |
| ablative | turcicō | turcicā | turcicō |
| vocative | turcice | turcica | turcicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | turcicī | turcicae | turcica |
| genitive | turcicōrum | turcicārum | turcicōrum |
| dative | turcicīs | turcicīs | turcicīs |
| accusative | turcicōs | turcicās | turcica |
| ablative | turcicīs | turcicīs | turcicīs |
| vocative | turcicī | turcicae | turcica |
Origins
Turcia (“Turkey”) with suffix -icus (“-ish, -ian”)