adjectivefirst/second-declension adjective
trisētus
trisētus (feminine trisēta, neuter trisētum)
Classical[trɪˈseː.tʊs]Ecclesiastical[triˈs̬ɛː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivehaving three bristles
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trisētus | trisēta | trisētum |
| genitive | trisētī | trisētae | trisētī |
| dative | trisētō | trisētae | trisētō |
| accusative | trisētum | trisētam | trisētum |
| ablative | trisētō | trisētā | trisētō |
| vocative | trisēte | trisēta | trisētum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | trisētī | trisētae | trisēta |
| genitive | trisētōrum | trisētārum | trisētōrum |
| dative | trisētīs | trisētīs | trisētīs |
| accusative | trisētōs | trisētās | trisēta |
| ablative | trisētīs | trisētīs | trisētīs |
| vocative | trisētī | trisētae | trisēta |
Origins
New Latin; from tri- (“three”) + sēta (“hair, bristle”), changed to first and second declension.