adjectivefirst/second-declension adjective
tripūnctātus
tripūnctātus (feminine tripūnctāta, neuter tripūnctātum)
Classical[trɪ.puːŋkˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[tri.puŋkˈtaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivethree-pointed
- New Latinadjectivethree-spotted
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tripūnctātus | tripūnctāta | tripūnctātum |
| genitive | tripūnctātī | tripūnctātae | tripūnctātī |
| dative | tripūnctātō | tripūnctātae | tripūnctātō |
| accusative | tripūnctātum | tripūnctātam | tripūnctātum |
| ablative | tripūnctātō | tripūnctātā | tripūnctātō |
| vocative | tripūnctāte | tripūnctāta | tripūnctātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tripūnctātī | tripūnctātae | tripūnctāta |
| genitive | tripūnctātōrum | tripūnctātārum | tripūnctātōrum |
| dative | tripūnctātīs | tripūnctātīs | tripūnctātīs |
| accusative | tripūnctātōs | tripūnctātās | tripūnctāta |
| ablative | tripūnctātīs | tripūnctātīs | tripūnctātīs |
| vocative | tripūnctātī | tripūnctātae | tripūnctāta |
Origins
From tri- + punctatus.