LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

tripūnctātus

tripūnctātus (feminine tripūnctāta, neuter tripūnctātum)
Classical[trɪ.puːŋkˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[tri.puŋkˈtaː.tus]

Meaning

  1. New Latinadjectivethree-pointed
  2. New Latinadjectivethree-spotted

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetripūnctātustripūnctātatripūnctātum
genitivetripūnctātītripūnctātaetripūnctātī
dativetripūnctātōtripūnctātaetripūnctātō
accusativetripūnctātumtripūnctātamtripūnctātum
ablativetripūnctātōtripūnctātātripūnctātō
vocativetripūnctātetripūnctātatripūnctātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetripūnctātītripūnctātaetripūnctāta
genitivetripūnctātōrumtripūnctātārumtripūnctātōrum
dativetripūnctātīstripūnctātīstripūnctātīs
accusativetripūnctātōstripūnctātāstripūnctāta
ablativetripūnctātīstripūnctātīstripūnctātīs
vocativetripūnctātītripūnctātaetripūnctāta

Origins

From tri- + punctatus.

Quick answers

What does tripūnctātus mean in Latin?
tripūnctātus, a adjective, means “three-pointed; three-spotted”.
How do you pronounce tripūnctātus?
In classical Latin, [trɪ.puːŋkˈtaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tri.puŋkˈtaː.tus].