LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Tripolitānus

Tripolitānus (feminine Tripolitāna, neuter Tripolitānum)
Classical[trɪ.pɔ.lɪˈtaː.nʊs]Ecclesiastical[tri.po.liˈtaː.nus]

Meaning

  1. adjectiveTripolitan (of, from or relating to Tripolis, now Tripoli)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeTripolitānusTripolitānaTripolitānum
genitiveTripolitānīTripolitānaeTripolitānī
dativeTripolitānōTripolitānaeTripolitānō
accusativeTripolitānumTripolitānamTripolitānum
ablativeTripolitānōTripolitānāTripolitānō
vocativeTripolitāneTripolitānaTripolitānum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeTripolitānīTripolitānaeTripolitāna
genitiveTripolitānōrumTripolitānārumTripolitānōrum
dativeTripolitānīsTripolitānīsTripolitānīs
accusativeTripolitānōsTripolitānāsTripolitāna
ablativeTripolitānīsTripolitānīsTripolitānīs
vocativeTripolitānīTripolitānaeTripolitāna

Origins

Proto-Indo-European *-tósder. Ancient Greek -της (-tēs)der. Ancient Greek -ῑ́της (-ī́tēs)der. Latin -īt(ēs) Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin -itānus Latin Tripolitānus From Tripolis + -itānus.

Descendants
  • Catalantripolità
  • EnglishTripolitan
  • Frenchtripolitain
  • FrenchTripolitain
  • Italiantripolitano
  • Portuguesetripolitano
  • Spanishtripolitano

Quick answers

What does Tripolitānus mean in Latin?
Tripolitānus, a adjective, means “Tripolitan (of, from or relating to Tripolis, now Tripoli)”.
How do you pronounce Tripolitānus?
In classical Latin, [trɪ.pɔ.lɪˈtaː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tri.po.liˈtaː.nus].