LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

triplicō

triplicō (present infinitive triplicāre, perfect active triplicāvī, supine triplicātum)
Classical[ˈtrɪ.plɪ.koː]Ecclesiastical[ˈtriː.pli.ko]

Meaning

  1. to treble, triple, triplicate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.triplicōtriplicābamtriplicābōtriplicāvītriplicāveramtriplicāverō
trīplicārō
2nd sg.triplicāstriplicābāstriplicābistriplicāvistī
trīplicāstī
triplicāverās
trīplicārās
triplicāveris
3rd sg.triplicattriplicābattriplicābittriplicāvittriplicāverat
trīplicārat
triplicāverit
trīplicārit
1st pl.triplicāmustriplicābāmustriplicābimustriplicāvimustriplicāverāmustriplicāverimus
trīplicārimus
2nd pl.triplicātistriplicābātistriplicābitistriplicāvistis
trīplicāstis
triplicāverātis
trīplicārātis
triplicāveritis
trīplicāritis
3rd pl.triplicanttriplicābanttriplicābunttriplicāvērunt
triplicāvēre, trīplicārunt
triplicāverant
trīplicārant
triplicāverint
trīplicārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.triplicemtriplicāremtriplicāverim
trīplicārim
triplicāvissem
trīplicāssem
2nd sg.triplicēstriplicārēstriplicāverīstriplicāvissēs
trīplicāssēs
3rd sg.triplicettriplicārettriplicāverit
trīplicārit
triplicāvisset
trīplicāsset
1st pl.triplicēmustriplicārēmustriplicāverīmus
trīplicārīmus
triplicāvissēmus
trīplicāssēmus
2nd pl.triplicētistriplicārētistriplicāverītis
trīplicārītis
triplicāvissētis
trīplicāssētis
3rd pl.triplicenttriplicārenttriplicāverint
trīplicārint
triplicāvissent
trīplicāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.triplicortriplicābartriplicābor
2nd sg.triplicāris
triplicāre
triplicābāris
triplicābāre
triplicāberis
triplicābere
3rd sg.triplicāturtriplicābāturtriplicābitur
1st pl.triplicāmurtriplicābāmurtriplicābimur
2nd pl.triplicāminītriplicābāminītriplicābiminī
3rd pl.triplicanturtriplicābanturtriplicābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.triplicertriplicārer
2nd sg.triplicēris
triplicēre
triplicārēris
triplicārēre
3rd sg.triplicēturtriplicārētur
1st pl.triplicēmurtriplicārēmur
2nd pl.triplicēminītriplicārēminī
3rd pl.triplicenturtriplicārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.triplicātriplicāre
pres. 2nd pl.triplicātetriplicāminī
fut. 2nd sg.triplicātōtriplicātor
fut. 3rd sg.triplicātōtriplicātor
fut. 2nd pl.triplicātōte—
fut. 3rd pl.triplicantōtriplicantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetriplicāretriplicārī
perfect infinitivetriplicāvisse
trīplicāsse
triplicātum esse
future infinitivetriplicātūrum essetriplicātum īrī
present participletriplicāns—
perfect participle—triplicātus
triplicāta, triplicātā, triplicātae, triplicātam, triplicātārum, triplicātās, triplicātī, triplicātōrum, triplicātōs
future participletriplicātūrus
triplicātūra, triplicātūrā, triplicātūrae, triplicātūram, triplicātūrārum, triplicātūrās, triplicātūre, triplicātūrī, triplicātūrīs, triplicātūrō, triplicātūrōrum, triplicātūrōs, triplicātūrum
triplicandus
triplicanda, triplicandā, triplicandae, triplicandam, triplicandārum, triplicandās, triplicande, triplicandīs, triplicandōrum, triplicandōs
gerundtriplicandī, triplicandō, triplicandumsupinetriplicātum, triplicātū

trī^plĭco, āvi, ātum, 1, v. a. triplex,
I. to multiply by three, to treble, triple (post-Aug. and very rare): numerum, Gell. 1, 20, 5; Macr. Somn. Scip. 1, 20 med.: id triplicatum corvis (tribuit), Plin. 7, 48, 49, § 153; Vulg. Ezech. 21, 14.

Origins

  1. Proto-Indo-European*tréyes
  2. Proto-Italic*trejes
  3. Proto-Italic*trēs
  4. Latintriplicō

Proto-Indo-European *pel-der.? Latin -plex Latin triplex Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin triplicō From triplex + -ō.

Quick answers

What does triplicō mean in Latin?
triplicō, a verb, means “to treble, triple, triplicate”.
What are the principal parts of triplicō?
triplicō, triplicāre, triplicāvī, triplicātum (first conjugation).
How do you pronounce triplicō?
In classical Latin, [ˈtrɪ.plɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtriː.pli.ko].
Where does triplicō come from?
Proto-Indo-European *tréyes → Proto-Italic *trejes → Proto-Italic *trēs → Latin triplicō.