LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Tridentīnus

Tridentīnus (feminine Tridentīna, neuter Tridentīnum)
Classical[trɪ.dɛnˈtiː.nʊs]Ecclesiastical[tri.denˈtiː.nus]

Meaning

  1. adjectiveTridentine; of or pertaining to Trento
    Concilium Tridentīnumthe Council of Trent

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeTridentīnusTridentīnaTridentīnum
genitiveTridentīnīTridentīnaeTridentīnī
dativeTridentīnōTridentīnaeTridentīnō
accusativeTridentīnumTridentīnamTridentīnum
ablativeTridentīnōTridentīnāTridentīnō
vocativeTridentīneTridentīnaTridentīnum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeTridentīnīTridentīnaeTridentīna
genitiveTridentīnōrumTridentīnārumTridentīnōrum
dativeTridentīnīsTridentīnīsTridentīnīs
accusativeTridentīnōsTridentīnāsTridentīna
ablativeTridentīnīsTridentīnīsTridentīnīs
vocativeTridentīnīTridentīnaeTridentīna

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Indo-European *-iHnos Proto-Italic *-īnos Latin -īnus Latin Tridentīnus From Tridentum + -īnus.

Quick answers

What does Tridentīnus mean in Latin?
Tridentīnus, a adjective, means “Tridentine; of or pertaining to Trento”.
How do you pronounce Tridentīnus?
In classical Latin, [trɪ.dɛnˈtiː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tri.denˈtiː.nus].