LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

tornātor

tornātor m (genitive tornātōris, feminine tornātrīx)
Classical[tɔrˈnaː.tɔr]Ecclesiastical[torˈnaː.tor]

Meaning

  1. Late LatinMedieval Latinturner
    Si vero a Venere defluens minuta lumine ad Mercurium feratur, vitia impuritates valitudinesque decernit, actus vero varios multiplicesque faciet: aut oratores aut tornatores aut plastas aut sculptores faciet pigmentarios aut coloris repertores aut farmacopolas aut popinarios facit et qui alienarum voluptatum et delectationum curam sollicitudinemque sustineant.c. 334 CE – 337 CE, Julius Firmicus Maternus, Matheseos Libri VIII Liber IV.Cap XIII.2

Declension

declension
formsingularplural
nominativetornātortornātōrēs
torneātōrēs
genitivetornātōris
torneātōris
tornātōrum
torneātōrum
dativetornātōrī
torneātōrī
tornātōribus
torneātōribus
accusativetornātōrem
torneātōrem
tornātōrēs
torneātōrēs
ablativetornātōre
torneātōre
tornātōribus
torneātōribus
vocativetornātortornātōrēs
torneātōrēs

tornātor, ōris, m. id.,
I. a turner, Firm. Math. 4, 7 fin.

Origins

tornāre + -tor.

Descendants
  • ItalianTornatore

Quick answers

What does tornātor mean in Latin?
tornātor, a noun, means “turner”.
What is the genitive of tornātor?
The genitive singular is tornātōris. tornātor is masculine, third declension.
How do you pronounce tornātor?
In classical Latin, [tɔrˈnaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [torˈnaː.tor].