adjectivefirst/second-declension adjective
tinnulus
tinnulus (feminine tinnula, neuter tinnulum)
Classical[ˈtɪn.nʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈtin.nu.lus]
Meaning
- adjectiveringing, tinkling, shrill-sounding
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tinnulus | tinnula | tinnulum |
| genitive | tinnulī | tinnulae | tinnulī |
| dative | tinnulō | tinnulae | tinnulō |
| accusative | tinnulum | tinnulam | tinnulum |
| ablative | tinnulō | tinnulā | tinnulō |
| vocative | tinnule | tinnula | tinnulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tinnulī | tinnulae | tinnula |
| genitive | tinnulōrum | tinnulārum | tinnulōrum |
| dative | tinnulīs | tinnulīs | tinnulīs |
| accusative | tinnulōs | tinnulās | tinnula |
| ablative | tinnulīs | tinnulīs | tinnulīs |
| vocative | tinnulī | tinnulae | tinnula |
tinnŭlus, a, um, adj. id.,
I. ringing, tinkling, shrill-sounding (poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.:
sistra, Ov. P. 1, 1, 38: aera, id. M. 4, 393: chordae, Sen. Troad. 833: fistula, Calp. Ecl. 4, 74: vox, Cat. 61, 13; Pompon. ap. Macr. S. 6, 4 (with tenuis): illic cymbala tinnulaeque Gades, i. e. the shrill noise of the Gaditan maidens, Stat. S. 1, 6, 71 (cf. Juv. 11, 162).—II. Transf., of speakers:
(rhetores) tumidi et corrupti et tinnuli, jingling, Quint. 2, 3, 9: verba, Hier. Ep. 143, 2; cf. tinnitus, II.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
tinnulus adj.
2 TA-, ringing, tinkling, shrillsounding : sistra, O.: vox, Ct.
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin tinnulus From tinniō + -ulus.