proper noun · masculinesecond declension
Tiarantus
Tiarantus m sg (genitive Tiarantī)
Classical[ti.aˈran.tʊs]Ecclesiastical[t͡si.aˈran.tus]
Meaning
- masculinesingularA river of Scythia mentioned by Ptolemy
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Tiarantus | — |
| genitive | Tiarantī | — |
| dative | Tiarantō | — |
| accusative | Tiarantum | — |
| ablative | Tiarantō | — |
| vocative | Tiarante | — |
Origins
From Ancient Greek Τιαραντός (Tiarantós).