proper noun · masculinefirst declension
Termilae
Termilae m pl (genitive Termilārum)
Meaning
- masculinepluralAn ancient tribe of Lydia mentioned by Herodotus
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Termilae |
| genitive | — | Termilārum |
| dative | — | Termilīs |
| accusative | — | Termilās |
| ablative | — | Termilīs |
| vocative | — | Termilae |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Τερμίλαι (Termílai).