proper noun · masculinesecond declension
Tanūsius
Tanūsius m sg (genitive Tanūsiī or Tanūsī)
Classical[taˈnuː.si.ʊs]Ecclesiastical[taˈnuː.s̬i.us]
Meaning
- a Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by
- Tanusius Geminus, a Roman historian
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Tanūsius | — |
| genitive | Tanūsiī Tanūsī | — |
| dative | Tanūsiō | — |
| accusative | Tanūsium | — |
| ablative | Tanūsiō | — |
| vocative | Tanūsī | — |
Tanūsius, ii, m.,
I. the name of a Roman gens:
Tanusiorum capita demere, Q. Cic. Pet. Cons. 2, 9.—II. Esp.: Tanusius Geminus, a Latin historian:
annales Tanusii scis quam ponderosi sint, Sen. Ep. 93, 11; Suet. Caes. 9.