LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

tābificō

tābificō (present infinitive tābificāre, perfect active tābificāvī, supine tābificātum)
Classical[taːˈbɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[taˈbiː.fi.ko]

Meaning

  1. to waste (away)
  2. to consume

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.tābificōtābificābamtābificābōtābificāvītābificāveramtābificāverō
2nd sg.tābificāstābificābāstābificābistābificāvistītābificāverāstābificāveris
3rd sg.tābificattābificābattābificābittābificāvittābificāverattābificāverit
1st pl.tābificāmustābificābāmustābificābimustābificāvimustābificāverāmustābificāverimus
2nd pl.tābificātistābificābātistābificābitistābificāvististābificāverātistābificāveritis
3rd pl.tābificanttābificābanttābificābunttābificāvērunt
tābificāvēre
tābificāveranttābificāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.tābificemtābificāremtābificāverimtābificāvissem
2nd sg.tābificēstābificārēstābificāverīstābificāvissēs
3rd sg.tābificettābificārettābificāverittābificāvisset
1st pl.tābificēmustābificārēmustābificāverīmustābificāvissēmus
2nd pl.tābificētistābificārētistābificāverītistābificāvissētis
3rd pl.tābificenttābificārenttābificāverinttābificāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.tābificortābificābartābificābor
2nd sg.tābificāris
tābificāre
tābificābāris
tābificābāre
tābificāberis
tābificābere
3rd sg.tābificāturtābificābāturtābificābitur
1st pl.tābificāmurtābificābāmurtābificābimur
2nd pl.tābificāminītābificābāminītābificābiminī
3rd pl.tābificanturtābificābanturtābificābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.tābificertābificārer
2nd sg.tābificēris
tābificēre
tābificārēris
tābificārēre
3rd sg.tābificēturtābificārētur
1st pl.tābificēmurtābificārēmur
2nd pl.tābificēminītābificārēminī
3rd pl.tābificenturtābificārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.tābificātābificāre
pres. 2nd pl.tābificātetābificāminī
fut. 2nd sg.tābificātōtābificātor
fut. 3rd sg.tābificātōtābificātor
fut. 2nd pl.tābificātōte—
fut. 3rd pl.tābificantōtābificantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetābificāretābificārī
perfect infinitivetābificāvissetābificātum esse
future infinitivetābificātūrum essetābificātum īrī
present participletābificāns—
perfect participle—tābificātus
tābificāta, tābificātā, tābificātae, tābificātam, tābificātārum, tābificātās, tābificātī, tābificātōrum, tābificātōs
future participletābificātūrus
tābificātūra, tābificātūrā, tābificātūrae, tābificātūram, tābificātūrārum, tābificātūrās, tābificātūre, tābificātūrī, tābificātūrīs, tābificātūrō, tābificātūrōrum, tābificātūrōs, tābificātūrum
tābificandus
tābificanda, tābificandā, tābificandae, tābificandam, tābificandārum, tābificandās, tābificande, tābificandīs, tābificandōrum, tābificandōs
gerundtābificandī, tābificandō, tābificandumsupinetābificātum, tābificātū

tābĭfĭco, āre, 1, v. a. tabes-facio,
I. to waste, consume (late Lat.), Cassiod. in Psa. 37, 5; Aug. c. Jul. 5, 15, 54.

Origins

Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin tābificō From tābēs (“decay”) + -ficō.

Quick answers

What does tābificō mean in Latin?
tābificō, a verb, means “to waste (away); to consume”.
What are the principal parts of tābificō?
tābificō, tābificāre, tābificāvī, tābificātum (first conjugation).
How do you pronounce tābificō?
In classical Latin, [taːˈbɪ.fɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [taˈbiː.fi.ko].