adjectivefirst/second-declension adjective
synchronus
synchronus (feminine synchrona, neuter synchronum)
Meaning
- adjectivecontemporary, synchronic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | synchronus | synchrona | synchronum |
| genitive | synchronī | synchronae | synchronī |
| dative | synchronō | synchronae | synchronō |
| accusative | synchronum | synchronam | synchronum |
| ablative | synchronō | synchronā | synchronō |
| vocative | synchrone | synchrona | synchronum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | synchronī | synchronae | synchrona |
| genitive | synchronōrum | synchronārum | synchronōrum |
| dative | synchronīs | synchronīs | synchronīs |
| accusative | synchronōs | synchronās | synchrona |
| ablative | synchronīs | synchronīs | synchronīs |
| vocative | synchronī | synchronae | synchrona |
synchrŏnus, a, um, adj., = σύγχρονος,
I. synchronic, contemporary, Hier. Com. in XII. Proph. praef.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱómder.?
- Proto-Indo-European*sem-der.?
- Proto-Hellenic*ksún
- Ancient Greek σύν(sún)
- Ancient Greek σῠν-(sŭn-)
- Ancient Greek συγ-(sug-)
- Ancient Greek χρόνος(khrónos)
- Latinsynchronus
Ancient Greek σύγχρονος (súnkhronos)bor. Latin synchronus Borrowed from Ancient Greek σύγχρονος (súnkhronos).
Descendants
- Englishsynchronous
- Frenchsynchrone
- Germansynchronisch
- Germansynchron
- Italiansincrono
- Portuguesesíncrono
- Romaniansincron
- Spanishsíncrono
- Czechsynchronní
- Finnishsynkroninen