LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

suspendium

suspendium n (genitive suspendiī or suspendī)
Classical[sʊsˈpɛn.di.ũː]Ecclesiastical[susˈpɛn.di.um]

Meaning

  1. in pluralneutersometimesthe hanging of oneself
    Tun illam ducas? Hercle me suspendioc. 180 BCE, Plautus, Casina 1
    negotium dedisse liberto ut illi aniculae non ille quidem vim adferret[…]sed collum digitulis duobus oblideret, resticula cingeret, ut illa perisse suspendio putaretur.54 BCE, Cicero, Pro Aemilio Scauro 10

Latīnē defined in Latin in our graded readers

mors per laqueum
suspendium -ī (n) — in Aeneis, ch. 23

Declension

declension
formsingularplural
nominativesuspendiumsuspendia
genitivesuspendiī
suspendī
suspendiōrum
dativesuspendiōsuspendiīs
accusativesuspendiumsuspendia
ablativesuspendiōsuspendiīs
vocativesuspendiumsuspendia

suspendĭum, ii, n. suspendo,
I. a hanging of one's self, a hanging (class.), Plaut. Cas. 1, 23: utinam me Divi adaxint ad suspendium, id. Aul. 1, 1, 11: injuriae remedium morte ac suspendio quaerere, Cic. Verr. 2, 3, 56, § 129: suspendio vitam finire, Suet. Aug. 65: suspendio interemptus, Plin. 28, 1, 2, § 71 et saep.—Plur.: praebuit illa arbor misero suspendia collo, Ov. Am. 1, 12, 17: proscriptiones miserorumque suspendia, Amm. 19, 11, 3.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin suspendium From suspendō + -ium.

Quick answers

What does suspendium mean in Latin?
suspendium, a noun, means “the hanging of oneself”.
What is the genitive of suspendium?
The genitive singular is suspendiī. suspendium is neuter, second declension.
How do you pronounce suspendium?
In classical Latin, [sʊsˈpɛn.di.ũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [susˈpɛn.di.um].