LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

surrēctiō

surrēctiō f (genitive surrēctiōnis)

Meaning

  1. erection (of a building, etc.)
  2. resurrection

Declension

declension
formsingularplural
nominativesurrēctiōsurrēctiōnēs
genitivesurrēctiōnissurrēctiōnum
dativesurrēctiōnīsurrēctiōnibus
accusativesurrēctiōnemsurrēctiōnēs
ablativesurrēctiōnesurrēctiōnibus
vocativesurrēctiōsurrēctiōnēs

surrectĭo (subr-), ōnis, f. surrigo, surgo.
I. A raising up, erection: phallorum fascinorumque, Arn. 5, 184.—*
II. A rising again, resurrection: Christi, Arat 1, 314.

Origins

Descendants
  • Englishsurrection

Quick answers

What does surrēctiō mean in Latin?
surrēctiō, a noun, means “erection (of a building, etc.); resurrection”.
What is the genitive of surrēctiō?
The genitive singular is surrēctiōnis. surrēctiō is feminine, third declension.