noun · femininethird declension
superscrīptiō
superscrīptiō f (genitive superscrīptiōnis)
Meaning
- inscription, superscription
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | superscrīptiō | superscrīptiōnēs |
| genitive | superscrīptiōnis | superscrīptiōnum |
| dative | superscrīptiōnī | superscrīptiōnibus |
| accusative | superscrīptiōnem | superscrīptiōnēs |
| ablative | superscrīptiōne | superscrīptiōnibus |
| vocative | superscrīptiō | superscrīptiōnēs |
sŭperscriptĭo, ōnis, f. superscribo,
I. an inscription, superscription, Vulg. Matt. 22, 20; id. Luc. 23, 38; Schol. Juv. 5, 34; Hilar. in Psa. 63, 1.
Origins
- Proto-Indo-European*úp
- Proto-Indo-European*upér
- Proto-Italic*super
- Latinsuperscrīptiō
Latin super- Latin scriptio Latin superscrīptiō From super- + scriptio.