LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

superscrīptiō

superscrīptiō f (genitive superscrīptiōnis)

Meaning

  1. inscription, superscription

Declension

declension
formsingularplural
nominativesuperscrīptiōsuperscrīptiōnēs
genitivesuperscrīptiōnissuperscrīptiōnum
dativesuperscrīptiōnīsuperscrīptiōnibus
accusativesuperscrīptiōnemsuperscrīptiōnēs
ablativesuperscrīptiōnesuperscrīptiōnibus
vocativesuperscrīptiōsuperscrīptiōnēs

sŭperscriptĭo, ōnis, f. superscribo,
I. an inscription, superscription, Vulg. Matt. 22, 20; id. Luc. 23, 38; Schol. Juv. 5, 34; Hilar. in Psa. 63, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*úp
  2. Proto-Indo-European*upér
  3. Proto-Italic*super
  4. Latinsuperscrīptiō

Latin super- Latin scriptio Latin superscrīptiō From super- + scriptio.

Quick answers

What does superscrīptiō mean in Latin?
superscrīptiō, a noun, means “inscription, superscription”.
What is the genitive of superscrīptiō?
The genitive singular is superscrīptiōnis. superscrīptiō is feminine, third declension.
Where does superscrīptiō come from?
Proto-Indo-European *úp → Proto-Indo-European *upér → Proto-Italic *super → Latin superscrīptiō.