noun · femininethird declension
suffectiō
suffectiō f (genitive suffectiōnis)
Meaning
- addition, supplement, substitute
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | suffectiō | suffectiōnēs |
| genitive | suffectiōnis | suffectiōnum |
| dative | suffectiōnī | suffectiōnibus |
| accusative | suffectiōnem | suffectiōnēs |
| ablative | suffectiōne | suffectiōnibus |
| vocative | suffectiō | suffectiōnēs |
suffectĭo (subf-), ōnis, f. sufficio (post-class.).
I. An adding:
unguentorum, Arn. 5, 166: macularum, id. 7, 251.— II. A supplying, substituting:
animarum alterna mortuorum atque viventium suffectio, Tert. Anim. 28; cf. suffectura.