LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

subscūs

subscūs f (genitive subscūdis)
Classical[ˈsʊp.skuːs]Ecclesiastical[ˈsub.skus]

Meaning

  1. a type of cramping similar to a dovetail consisting of two secūriculīs

Declension

declension
formsingularplural
nominativesubscūssubscūdēs
genitivesubscūdissubscūdum
dativesubscūdīsubscūdibus
accusativesubscūdemsubscūdēs
ablativesubscūdesubscūdibus
vocativesubscūssubscūdēs

subscūs, ūdis, f. sub-cudo,
I. the tongue or tenon of a dovetail: subscudes appellantur cuneatae tabellae, quibus tabulae inter se configuntur, quia, quo eae immittuntur, succuditur, Fest. p. 306 Müll.: nec ulla subscus cohibet compagem alvei, Pac. ap. Fest. l. l. (Trag. Rel. v. 250 Rib.): terebratus multum sit et subscudes additae, Plaut. ib.; Cato, R. R. 18, 9; Vitr. 4, 7; 10, 6; 10, 10.—Plur.: subscudibus et catenis uncis retentari, Arn. 6, 16.—Collat. form of plur. subscudines, Aug. Civ. Dei, 15, 27.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubscūs

Latin sub- Latin cūdō Proto-Indo-European *-s Latin -s Latin subscūs From sub- + cūdō + -s. Compare incūs.

Quick answers

What does subscūs mean in Latin?
subscūs, a noun, means “a type of cramping similar to a dovetail consisting of two secūriculīs”.
What is the genitive of subscūs?
The genitive singular is subscūdis. subscūs is feminine, third declension.
How do you pronounce subscūs?
In classical Latin, [ˈsʊp.skuːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsub.skus].
Where does subscūs come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subscūs.