noun · femininethird declension
subscūs
subscūs f (genitive subscūdis)
Classical[ˈsʊp.skuːs]Ecclesiastical[ˈsub.skus]
Meaning
- a type of cramping similar to a dovetail consisting of two secūriculīs
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | subscūs | subscūdēs |
| genitive | subscūdis | subscūdum |
| dative | subscūdī | subscūdibus |
| accusative | subscūdem | subscūdēs |
| ablative | subscūde | subscūdibus |
| vocative | subscūs | subscūdēs |
subscūs, ūdis, f. sub-cudo,
I. the tongue or tenon of a dovetail:
subscudes appellantur cuneatae tabellae, quibus tabulae inter se configuntur, quia, quo eae immittuntur, succuditur, Fest. p. 306 Müll.: nec ulla subscus cohibet compagem alvei, Pac. ap. Fest. l. l. (Trag. Rel. v. 250 Rib.): terebratus multum sit et subscudes additae, Plaut. ib.; Cato, R. R. 18, 9; Vitr. 4, 7; 10, 6; 10, 10.—Plur.: subscudibus et catenis uncis retentari, Arn. 6, 16.—Collat. form of plur. subscudines, Aug. Civ. Dei, 15, 27.Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubscūs
Latin sub- Latin cūdō Proto-Indo-European *-s Latin -s Latin subscūs From sub- + cūdō + -s. Compare incūs.