LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

sublinō

sublinō (present infinitive sublinere, perfect active sublēvī, supine sublitum)
Classical[ˈsʊb.lɪ.noː]Ecclesiastical[ˈsub.li.no]

Meaning

  1. to besmear or anoint beneath or from beneath
    sublinunt autem harenosam [chrysocllam], priusquam inducant, atramento et paraetonio77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 33.5.27
  2. in the phrase "sublinere ōs alicui": to befool someone, bamboozle, cheat (from the practice of smearing the face of a sleeping person (cf. Nonius 45, 21))
    Promittebas te os sublinere meo patri: egomet credidic. 206 BCE – 188 BCE, Plautus, Mercator 3.4.44–45
    Ubi primum evenit militi huic occasio, sublinit os illi lenae, matri mulieris,c. 206 BCE, Plautus, Miles Gloriosus 2.1.31–33
  3. to put underneath, underlay
    Hoc metallum apud Persas defecisse tradunt, sed inveniuntur compluribus aliis locis, ut in Paro et Asso; in India trium generum: rubrae et quas pionias vocant ab pinguitudine; tertium genus est quod argenteis bratteis sublinunt.77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 37.7.31

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sublinōsublinēbamsublinamsublēvīsublēveramsublēverō
2nd sg.sublinissublinēbāssublinēssublēvistīsublēverāssublēveris
3rd sg.sublinitsublinēbatsublinetsublēvitsublēveratsublēverit
1st pl.sublinimussublinēbāmussublinēmussublēvimussublēverāmussublēverimus
2nd pl.sublinitissublinēbātissublinētissublēvistissublēverātissublēveritis
3rd pl.sublinuntsublinēbantsublinentsublēvērunt
sublēvēre
sublēverantsublēverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sublinamsublineremsublēverimsublēvissem
2nd sg.sublināssublinerēssublēverīssublēvissēs
3rd sg.sublinatsublineretsublēveritsublēvisset
1st pl.sublināmussublinerēmussublēverīmussublēvissēmus
2nd pl.sublinātissublinerētissublēverītissublēvissētis
3rd pl.sublinantsublinerentsublēverintsublēvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.sublinorsublinēbarsublinar
2nd sg.sublineris
sublinere
sublinēbāris
sublinēbāre
sublinēris
sublinēre
3rd sg.sublinitursublinēbātursublinētur
1st pl.sublinimursublinēbāmursublinēmur
2nd pl.subliniminīsublinēbāminīsublinēminī
3rd pl.sublinuntursublinēbantursublinentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.sublinarsublinerer
2nd sg.sublināris
sublināre
sublinerēris
sublinerēre
3rd sg.sublinātursublinerētur
1st pl.sublināmursublinerēmur
2nd pl.sublināminīsublinerēminī
3rd pl.sublinantursublinerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sublinesublinere
pres. 2nd pl.sublinitesubliniminī
fut. 2nd sg.sublinitōsublinitor
fut. 3rd sg.sublinitōsublinitor
fut. 2nd pl.sublinitōte—
fut. 3rd pl.sublinuntōsublinuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesublineresublinī
perfect infinitivesublēvissesublitum esse
future infinitivesublitūrum essesublitum īrī
present participlesublinēns—
perfect participle—sublitus
future participlesublitūrussublinendus
sublinundus
gerundsublinendī, sublinendō, sublinendumsupinesublitum, sublitū

sub-lĭno, lēvi, lĭtum, 3, v. a.,
I. to besmear or anoint beneath, to lay on as a groundcolor, to prime with any thing (ante-class. and post-Aug.).
I. Lit.: chrysocollam atramento, Plin. 33, 5, 27, § 90: caeruleum, id. 35, 6, 26, § 45: argentum vivum, id. 33, 6, 32, § 100: sanguinem lacertae, id. 30, 9, 23, § 80.—
II. Transf.
A. To put underneath, underlay (syn. substerno): maceriam calce, Cato, R. R. 15, 1: tertium (genus sardonychis) argenteis bracteis sublinitur, etc., Plin. 37, 7, 31, § 105.—
B. Sublinere os alicui, to befool, cheat, bamboozle (the allusion being to the practice of smearing the face of a sleeping person; cf. Non. 45, 21) (Plautinian): pulchre os sublevit patri, Plaut. Merc. 3, 4, 19; id. Mil. 2, 1, 32; 2, 1, 75; 2, 5, 57; id. Aul. 4, 6, 2; id. Capt. 3, 4, 123; id. Merc. 2, 4, 17; 3, 4, 46; id. Ps. 2, 4, 29; id. Trin. 2, 4, 157; id. Ep. 3, 3, 48; 3, 4, 55.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsublinō

Latin sub- Latin linō Latin sublinō From sub- + linō.

Quick answers

What does sublinō mean in Latin?
sublinō, a verb, means “to besmear or anoint beneath or from beneath; to put underneath, underlay”.
What are the principal parts of sublinō?
sublinō, sublinere, sublēvī, sublitum (third conjugation).
How do you pronounce sublinō?
In classical Latin, [ˈsʊb.lɪ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsub.li.no].
Where does sublinō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin sublinō.