verbthird conjugation
sublinō
sublinō (present infinitive sublinere, perfect active sublēvī, supine sublitum)
Classical[ˈsʊb.lɪ.noː]Ecclesiastical[ˈsub.li.no]
Meaning
- to besmear or anoint beneath or from beneath
sublinunt autem harenosam [chrysocllam], priusquam inducant, atramento et paraetonio
77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 33.5.27 - in the phrase "sublinere ōs alicui": to befool someone, bamboozle, cheat (from the practice of smearing the face of a sleeping person (cf. Nonius 45, 21))
Promittebas te os sublinere meo patri: egomet credidi
c. 206 BCE – 188 BCE, Plautus, Mercator 3.4.44–45Ubi primum evenit militi huic occasio, sublinit os illi lenae, matri mulieris,
c. 206 BCE, Plautus, Miles Gloriosus 2.1.31–33 - to put underneath, underlay
Hoc metallum apud Persas defecisse tradunt, sed inveniuntur compluribus aliis locis, ut in Paro et Asso; in India trium generum: rubrae et quas pionias vocant ab pinguitudine; tertium genus est quod argenteis bratteis sublinunt.
77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 37.7.31
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sublinō | sublinēbam | sublinam | sublēvī | sublēveram | sublēverō |
| 2nd sg. | sublinis | sublinēbās | sublinēs | sublēvistī | sublēverās | sublēveris |
| 3rd sg. | sublinit | sublinēbat | sublinet | sublēvit | sublēverat | sublēverit |
| 1st pl. | sublinimus | sublinēbāmus | sublinēmus | sublēvimus | sublēverāmus | sublēverimus |
| 2nd pl. | sublinitis | sublinēbātis | sublinētis | sublēvistis | sublēverātis | sublēveritis |
| 3rd pl. | sublinunt | sublinēbant | sublinent | sublēvērunt sublēvēre | sublēverant | sublēverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | sublinam | sublinerem | sublēverim | sublēvissem |
| 2nd sg. | sublinās | sublinerēs | sublēverīs | sublēvissēs |
| 3rd sg. | sublinat | sublineret | sublēverit | sublēvisset |
| 1st pl. | sublināmus | sublinerēmus | sublēverīmus | sublēvissēmus |
| 2nd pl. | sublinātis | sublinerētis | sublēverītis | sublēvissētis |
| 3rd pl. | sublinant | sublinerent | sublēverint | sublēvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | sublinor | sublinēbar | sublinar |
| 2nd sg. | sublineris sublinere | sublinēbāris sublinēbāre | sublinēris sublinēre |
| 3rd sg. | sublinitur | sublinēbātur | sublinētur |
| 1st pl. | sublinimur | sublinēbāmur | sublinēmur |
| 2nd pl. | subliniminī | sublinēbāminī | sublinēminī |
| 3rd pl. | sublinuntur | sublinēbantur | sublinentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | sublinar | sublinerer |
| 2nd sg. | sublināris sublināre | sublinerēris sublinerēre |
| 3rd sg. | sublinātur | sublinerētur |
| 1st pl. | sublināmur | sublinerēmur |
| 2nd pl. | sublināminī | sublinerēminī |
| 3rd pl. | sublinantur | sublinerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | subline | sublinere |
| pres. 2nd pl. | sublinite | subliniminī |
| fut. 2nd sg. | sublinitō | sublinitor |
| fut. 3rd sg. | sublinitō | sublinitor |
| fut. 2nd pl. | sublinitōte | — |
| fut. 3rd pl. | sublinuntō | sublinuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | sublinere | sublinī |
| perfect infinitive | sublēvisse | sublitum esse |
| future infinitive | sublitūrum esse | sublitum īrī |
| present participle | sublinēns | — |
| perfect participle | — | sublitus |
| future participle | sublitūrus | sublinendus sublinundus |
gerundsublinendī, sublinendō, sublinendumsupinesublitum, sublitū
sub-lĭno, lēvi, lĭtum, 3, v. a.,
I. to besmear or anoint beneath, to lay on as a groundcolor, to prime with any thing (ante-class. and post-Aug.).
I. Lit.:
chrysocollam atramento, Plin. 33, 5, 27, § 90: caeruleum, id. 35, 6, 26, § 45: argentum vivum, id. 33, 6, 32, § 100: sanguinem lacertae, id. 30, 9, 23, § 80.—II. Transf.
A. To put underneath, underlay (syn. substerno):
maceriam calce, Cato, R. R. 15, 1: tertium (genus sardonychis) argenteis bracteis sublinitur, etc., Plin. 37, 7, 31, § 105.—B. Sublinere os alicui, to befool, cheat, bamboozle (the allusion being to the practice of smearing the face of a sleeping person; cf. Non. 45, 21) (Plautinian):
pulchre os sublevit patri, Plaut. Merc. 3, 4, 19; id. Mil. 2, 1, 32; 2, 1, 75; 2, 5, 57; id. Aul. 4, 6, 2; id. Capt. 3, 4, 123; id. Merc. 2, 4, 17; 3, 4, 46; id. Ps. 2, 4, 29; id. Trin. 2, 4, 157; id. Ep. 3, 3, 48; 3, 4, 55.Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsublinō
Latin sub- Latin linō Latin sublinō From sub- + linō.