noun · neutersecond declension
subium
subium n (genitive subiī)
Classical[ˈsʊ.bi.ũː]Ecclesiastical[ˈsuː.bi.um]
Meaning
- neutermoustache
subium μύσταξ
[subium moustache]c. 350, Charisius, Ars Grammatica, volume v:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | subium | subia |
| genitive | subiī | subiōrum |
| dative | subiō | subiīs |
| accusative | subium | subia |
| ablative | subiō | subiīs |
| vocative | subium | subia |