noun · masculinesecond declension
subīleus
subīleus m (genitive subīleī)
Classical[sʊˈbiː.ɫe.ʊs]Ecclesiastical[suˈbiː.le.us]
Meaning
- New Latinpartial intestinal obstruction
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | subīleus | subīleī |
| genitive | subīleī | subīleōrum |
| dative | subīleō | subīleīs |
| accusative | subīleum | subīleōs |
| ablative | subīleō | subīleīs |
| vocative | subīlee | subīleī |
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubīleus
Latin sub- Latin īleus Latin subīleus From sub- + īleus.