verbthird (-iō variant) conjugation
subdēficiō
subdēficiō (present infinitive subdēficere, perfect active subdēfēcī, supine subdēfectum)
Classical[sʊb.deːˈfɪ.ki.ɔ]Ecclesiastical[sub.deˈfiː.t͡ʃi.o]
Meaning
- to fail more and more; become more feeble
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subdēficiō | subdēficiēbam | subdēficiam | subdēfēcī | subdēfēceram | subdēfēcerō |
| 2nd sg. | subdēficis | subdēficiēbās | subdēficiēs | subdēfēcistī | subdēfēcerās | subdēfēceris |
| 3rd sg. | subdēficit | subdēficiēbat | subdēficiet | subdēfēcit | subdēfēcerat | subdēfēcerit |
| 1st pl. | subdēficimus | subdēficiēbāmus | subdēficiēmus | subdēfēcimus | subdēfēcerāmus | subdēfēcerimus |
| 2nd pl. | subdēficitis | subdēficiēbātis | subdēficiētis | subdēfēcistis | subdēfēcerātis | subdēfēceritis |
| 3rd pl. | subdēficiunt | subdēficiēbant | subdēficient | subdēfēcērunt subdēfēcēre | subdēfēcerant | subdēfēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subdēficiam | subdēficerem | subdēfēcerim | subdēfēcissem |
| 2nd sg. | subdēficiās | subdēficerēs | subdēfēcerīs | subdēfēcissēs |
| 3rd sg. | subdēficiat | subdēficeret | subdēfēcerit | subdēfēcisset |
| 1st pl. | subdēficiāmus | subdēficerēmus | subdēfēcerīmus | subdēfēcissēmus |
| 2nd pl. | subdēficiātis | subdēficerētis | subdēfēcerītis | subdēfēcissētis |
| 3rd pl. | subdēficiant | subdēficerent | subdēfēcerint | subdēfēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | subdēficior | subdēficiēbar | subdēficiar |
| 2nd sg. | subdēficeris subdēficere | subdēficiēbāris subdēficiēbāre | subdēficiēris subdēficiēre |
| 3rd sg. | subdēficitur | subdēficiēbātur | subdēficiētur |
| 1st pl. | subdēficimur | subdēficiēbāmur | subdēficiēmur |
| 2nd pl. | subdēficiminī | subdēficiēbāminī | subdēficiēminī |
| 3rd pl. | subdēficiuntur | subdēficiēbantur | subdēficientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | subdēficiar | subdēficerer |
| 2nd sg. | subdēficiāris subdēficiāre | subdēficerēris subdēficerēre |
| 3rd sg. | subdēficiātur | subdēficerētur |
| 1st pl. | subdēficiāmur | subdēficerēmur |
| 2nd pl. | subdēficiāminī | subdēficerēminī |
| 3rd pl. | subdēficiantur | subdēficerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | subdēfice | subdēficere |
| pres. 2nd pl. | subdēficite | subdēficiminī |
| fut. 2nd sg. | subdēficitō | subdēficitor |
| fut. 3rd sg. | subdēficitō | subdēficitor |
| fut. 2nd pl. | subdēficitōte | — |
| fut. 3rd pl. | subdēficiuntō | subdēficiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | subdēficere | subdēficī |
| perfect infinitive | subdēfēcisse | subdēfectum esse |
| future infinitive | subdēfectūrum esse | subdēfectum īrī |
| present participle | subdēficiēns | — |
| perfect participle | — | subdēfectus subdēfecta, subdēfectā, subdēfectae, subdēfectam, subdēfectārum, subdēfectās, subdēfecte, subdēfectī, subdēfectīs, subdēfectō, subdēfectōrum, subdēfectōs |
| future participle | subdēfectūrus subdēfectūra, subdēfectūrā, subdēfectūrae, subdēfectūram, subdēfectūrārum, subdēfectūrās, subdēfectūre, subdēfectūrī, subdēfectūrīs, subdēfectūrō, subdēfectūrōrum, subdēfectūrōs, subdēfectūrum | subdēficiendus subdēficiundus, subdēficienda, subdēficiendā, subdēficiendae, subdēficiendam, subdēficiendārum, subdēficiendās, subdēficiende, subdēficiendīs, subdēficiendōrum, subdēficiendōs |
gerundsubdēficiendī, subdēficiendō, subdēficiendumsupinesubdēfectum, subdēfectū
sub-dēfĭcĭo, ĕre, v. n.,
I. to become more and more feeble, to fail somewhat (postAug.), Curt. 7, 7, 10:
in labore, Aug. Serm. 343 fin.Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubdēficiō
Latin sub- Latin dēficio Latin subdēficiō From sub- + dēficio.