adjectivefirst/second-declension adjective
subcapitātus
subcapitātus (feminine subcapitāta, neuter subcapitātum)
Classical[sʊp.ka.pɪˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[sub.ka.piˈtaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivehaving a head underneath
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subcapitātus | subcapitāta | subcapitātum |
| genitive | subcapitātī | subcapitātae | subcapitātī |
| dative | subcapitātō | subcapitātae | subcapitātō |
| accusative | subcapitātum | subcapitātam | subcapitātum |
| ablative | subcapitātō | subcapitātā | subcapitātō |
| vocative | subcapitāte | subcapitāta | subcapitātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | subcapitātī | subcapitātae | subcapitāta |
| genitive | subcapitātōrum | subcapitātārum | subcapitātōrum |
| dative | subcapitātīs | subcapitātīs | subcapitātīs |
| accusative | subcapitātōs | subcapitātās | subcapitāta |
| ablative | subcapitātīs | subcapitātīs | subcapitātīs |
| vocative | subcapitātī | subcapitātae | subcapitāta |
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubcapitātus
Latin sub- Latin capitatus Latin subcapitātus From sub- + capitatus.