LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

subcapitātus

subcapitātus (feminine subcapitāta, neuter subcapitātum)
Classical[sʊp.ka.pɪˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[sub.ka.piˈtaː.tus]

Meaning

  1. New Latinadjectivehaving a head underneath

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesubcapitātussubcapitātasubcapitātum
genitivesubcapitātīsubcapitātaesubcapitātī
dativesubcapitātōsubcapitātaesubcapitātō
accusativesubcapitātumsubcapitātamsubcapitātum
ablativesubcapitātōsubcapitātāsubcapitātō
vocativesubcapitātesubcapitātasubcapitātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesubcapitātīsubcapitātaesubcapitāta
genitivesubcapitātōrumsubcapitātārumsubcapitātōrum
dativesubcapitātīssubcapitātīssubcapitātīs
accusativesubcapitātōssubcapitātāssubcapitāta
ablativesubcapitātīssubcapitātīssubcapitātīs
vocativesubcapitātīsubcapitātaesubcapitāta

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubcapitātus

Latin sub- Latin capitatus Latin subcapitātus From sub- + capitatus.

Quick answers

What does subcapitātus mean in Latin?
subcapitātus, a adjective, means “having a head underneath”.
How do you pronounce subcapitātus?
In classical Latin, [sʊp.ka.pɪˈtaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [sub.ka.piˈtaː.tus].
Where does subcapitātus come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin subcapitātus.