LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

strabus

strabus (feminine straba, neuter strabum)
Classical[ˈstra.bʊs]Ecclesiastical[ˈstraː.bus]

Meaning

  1. adjectivesquinting, crooked, slanted

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativestrabusstrabastrabum
genitivestrabīstrabaestrabī
dativestrabōstrabaestrabō
accusativestrabumstrabamstrabum
ablativestrabōstrabāstrabō
vocativestrabestrabastrabum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativestrabīstrabaestraba
genitivestrabōrumstrabārumstrabōrum
dativestrabīsstrabīsstrabīs
accusativestrabōsstrabāsstraba
ablativestrabīsstrabīsstrabīs
vocativestrabīstrabaestraba

străbus, a, um, adj. 1. strabo,
I. squinting: de Venere paetā strabam facit, Varr. ap. Prisc. p. 684 fin. P.; cf.: strabones sunt strabi quos nunc dicimus, Non. 27, 2: straba foeditas, Cassiod. Orthogr. praef. p. 2278.

Origins

  1. Proto-Indo-European*strebʰ-der.?
  2. Pre-Greekbor.?
  3. Latinstrabus

Ancient Greek στρᾰβός (străbós)bor. Latin strabus Borrowed from Ancient Greek στρᾰβός (străbós).

Descendants
  • Italianstrambo
  • Occitanestrambo
  • Romanianstrâmb
  • Spanishzambo
  • Aromanianstrãmbu
  • Esperantostrabi
  • Friulianstramp
  • Piedmontesestramb
  • Sicilianstrammari

Quick answers

What does strabus mean in Latin?
strabus, a adjective, means “squinting, crooked, slanted”.
How do you pronounce strabus?
In classical Latin, [ˈstra.bʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈstraː.bus].
Where does strabus come from?
Proto-Indo-European *strebʰ-der.? → Pre-Greek bor.? → Latin strabus.