LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

squālidus

squālidus (feminine squālida, neuter squālidum)
Classical[ˈskʷaː.lɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈskʷaː.li.dus]

Meaning

  1. adjectivestiff, rough
  2. adjectivedirty, foul, filthy, neglected, squalid

Latīnē defined in Latin in our graded readers

sordidus, neglēctā fōrmā
squālidus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 5, 19

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativesquālidussquālidasquālidum
genitivesquālidīsquālidaesquālidī
dativesquālidōsquālidaesquālidō
accusativesquālidumsquālidamsquālidum
ablativesquālidōsquālidāsquālidō
vocativesquālidesquālidasquālidum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativesquālidīsquālidaesquālida
genitivesquālidōrumsquālidārumsquālidōrum
dativesquālidīssquālidīssquālidīs
accusativesquālidōssquālidāssquālida
ablativesquālidīssquālidīssquālidīs
vocativesquālidīsquālidaesquālida

squālĭdus, a, um, adj. squaleo.
I. (Acc. to squaleo, I.) In gen., stiff, rough (ante-class.): corpora, Lucr. 2, 469: membra, id. 5, 956: serpentis squamae squalido auro et purpurā praetextae, Att. ap. Gell. 2, 6, 23; id. ap. Non. 452, 28 (Trag. Fragm. v. 517 Rib.).—
II. (Acc. to squaleo, II.) In partic.
A. Stiff with dirt, dirty, foul, filthy, neglected, squalid (poet. and in post-Aug. prose): stola, Enn. ap. Non. 537, 26 (Trag. v. 373 Vahl.): homo horridus et squalidus, Plaut. Truc. 5, 41 sq.; Ter. Eun. 2, 2, 5: squalida et prope efferata corpora, Liv. 21, 39, 2: carcer, Ov. Am. 2, 2, 42: sudor, Stat. Th. 3, 127: cultus, Sen. Troad. 883: squalida siccitate regio, Curt. 7, 4, 27: rubigo, Cat. 64, 42: humus, Ov. F. 1, 558: Hispania, uncultivated, Plin. 37, 13, 77, § 203.— Esp., of persons in mourning: reus, Ov. M. 15, 38; Quint. 6, 1, 30; Tac. H. 2, 60; cf. senectus, Plin. Ep. 4, 9, 22.—
B. Gloomy, obscure (late Lat.): nocte squalidā et interluni, Amm. 19, 6, 7: squalidi Solis exortus hebetabant matutinos diei candores, id. 31, 1, 2.—
C. Trop.
1. Of speech, rude, unadorned: suā sponte (haec) squalidiora sunt, Cic. Or. 32, 115.—
2. Wretched, incurable: scientiam omnem squalidā diversitate confundere, Amm. 26, 1, 10.—* Adv.: squālĭdē, without ornament, rudely: squalidius dicere, Cic. Fin. 4, 3, 5; Amm. 25, 2, 3.

Origins

Latin squāleō Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin squālidus From squāleō + -idus.

Descendants
  • Catalanesquàlid
  • Englishsqualid
  • Frenchsqualide
  • Portugueseesquálido
  • Spanishescuálido

Quick answers

What does squālidus mean in Latin?
squālidus, a adjective, means “stiff, rough; dirty, foul, filthy, neglected, squalid”.
How do you pronounce squālidus?
In classical Latin, [ˈskʷaː.lɪ.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈskʷaː.li.dus].