noun · neuterthird declension
specimen
specimen n (genitive speciminis)
Classical[ˈspɛ.kɪ.mɛn]Ecclesiastical[ˈspɛː.t͡ʃi.men]
Meaning
- neutermark, token, sign, indication, specimen
- neuterexample, pattern, model
- neuterornament, honor
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | specimen | specimina |
| genitive | speciminis | speciminum |
| dative | speciminī | speciminibus |
| accusative | specimen | specimina |
| ablative | specimine | speciminibus |
| vocative | specimen | specimina |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- species optima or eximia, specimen, also simply species, forma
- an ideal.
spĕcĭmen, ĭnis, n. id., that by which a thing is seen, known, or recognized.
I. Lit., a mark, token, proof, example, indication, evidence, sign (class.; used only in sing.; cf.:
exemplum, exemplar): nunc specimen specitur, nunc certamen cernitur, Plaut. Cas. 3, 1, 2; cf. id. Bacch. 3, 2, 15: tum Specimen cernitur, quo eveniat aedificatio, id. Most. 1, 2, 52: hoc specimen verum esse videtur, Quam celeri motu rerum simulacra ferantur, Lucr. 4, 209: ingenii specimen est quoddam transilire ante pedes posita, Cic. de Or. 3, 40, 160: ingenii, ingenui hominis, id. Fragm. Pis. 1, 2: popularis judicii, id. Brut. 50, 188: eximium consilii specimen, Liv. 8, 7, 18: anticum specimen animorum, id. 38, 17, 20: securitatis, Plin. 7, 55, 56, § 196: Solis avi, Verg. A. 12, 164: tellus Tale dabit specimen, id. G. 2, 241: matris Horae, Val. Fl. 6, 57: specimen dare alicui in aliquā re, to furnish proof, Cic. Div. in Caecil. 8, 27; cf.: Romanae fidei specimen gentibus dare, Liv. 38, 58, 6; 25, 36, 16: virtutis, id. 5, 26, 10 Weissenb. ad loc.: ad specimen virtutis ostendendum, id. 28, 21, 3.—II. Transf., a pattern, model, example, ideal (so a favorite word with Cic.):
specimen sationis et insitionis origo Ipsa fuit Natura, Lucr. 5, 1361; cf. id. 5, 186: specimen humanitatis, salis, suavitatis, leporis, Cic. Tusc. 5, 19, 55: temperantiae prudentiaeque specimen est Q. Scaevola, id. N. D. 3, 32, 80: innocentiae, id. Pis. 39, 95: is ordo ceteris specimen esto, id. Leg. 3, 3, 10: num dubitas, quin specimen naturae capi deceat ex optumā quāque naturā? id. Tusc. 1, 14, 32: unicum antiquitatis specimen, Tac. A. 3, 4.—B. An ornament, honor:
antiquum imperii, Sen. Thyest. 223: egregium, id. Phoen. 80: summum, Amm. 23, 6, 23: tibi specimen gloriosum arrogaris, App. M. 1, p. 112 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
specimen inis, n
SPEC-, a means of knowing, mark, token, proof, example, indication, evidence, sign (only sing.): ingeni: animorum, L.: (tellus) Tale dabit specimen, V.: ad specimen virtutis ostendendum, L.— A pattern, model, example, ideal : temperantiae Scaevola: is ordo ceteris specimen esto.
Origins
- Proto-Indo-European*speḱ-
- Proto-Indo-European*spéḱyeti
- Proto-Italic*spekjō
- Latinspecimen
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin specimen From speciō (“observe, watch”) + -men (noun-forming suffix).
Descendants
- Catalanespècimen
- Englishspecimen
- Frenchspécimen
- Portugueseespécime
- Spanishespécimen