adjectivefirst/second-declension adjective
specificus
specificus (feminine specifica, neuter specificum)
Classical[spɛˈkɪ.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[speˈt͡ʃiː.fi.kus]
Meaning
- Late Latinadjectivespecific, particular
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | specificus | specifica | specificum |
| genitive | specificī | specificae | specificī |
| dative | specificō | specificae | specificō |
| accusative | specificum | specificam | specificum |
| ablative | specificō | specificā | specificō |
| vocative | specifice | specifica | specificum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | specificī | specificae | specifica |
| genitive | specificōrum | specificārum | specificōrum |
| dative | specificīs | specificīs | specificīs |
| accusative | specificōs | specificās | specifica |
| ablative | specificīs | specificīs | specificīs |
| vocative | specificī | specificae | specifica |
Origins
Proto-Italic *-jēs Latin -iēs Latin speciēs Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Latin specificus From speciēs (“kind”) + -ficus (“making”).
Descendants
- Catalanespecífic
- Englishspecific
- Frenchspécifique
- Germanspezifischfrom French spécifique
- Italianspecifico
- Occitanespecific
- Portugueseespecífico
- Romanianspecific
- Spanishespecífico
- Esperantospecifika