LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

speciālis

speciālis (neuter speciāle, adverb speciāliter)
Classical[spɛ.kiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[spe.t͡ʃiˈaː.lis]

Meaning

  1. two terminationspecific

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativespeciālisspeciālisspeciāle
genitivespeciālisspeciālisspeciālis
dativespeciālīspeciālīspeciālī
accusativespeciālemspeciālemspeciāle
ablativespeciālīspeciālīspeciālī
vocativespeciālisspeciālisspeciāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativespeciālēsspeciālēsspeciālia
genitivespeciāliumspeciāliumspeciālium
dativespeciālibusspeciālibusspeciālibus
accusativespeciālīs
speciālēs
speciālīs
speciālēs
speciālia
ablativespeciālibusspeciālibusspeciālibus
vocativespeciālēsspeciālēsspeciālia

spĕcĭālis, e, adj. species,
I. not general, individual, particular, special (post-Aug. for singularis, proprius): genera specialia, Sen. Ep. 58, 9: illud generale ... hoc speciale, Quint. 5, 10, 43: quaestiones, id. 3, 5, 9: status, id. 3, 6, 22: tractatus, id. 5, 7, 35: nomen speciale cognationis, Dig. 38, 20, 10: quod speciale semper habuerunt, proper, peculiar, Treb. XXX. Tyr. 14.—Adv.: spĕ-cĭālĭter, particularly, specially, specifically (cf.: singillatim, nominatim, proprie): generatim atque specialiter aliquid disponere, Col. 12, 2, 3: distinctae, id. 3, 19; opp. generaliter, Quint. 5, 10, 43; Cels. 5, 24, 4: exprimere, Dig. 44, 4, 2: facere, ib. 45, 1, 58.

Origins

Derived from speci(ēs) (“kind”, “type”) + -ālis (“-al”, adjectival derivational suffix).

Descendants
  • Englishspecial
  • Frenchspécial
  • Germanspezial
  • Romanianspecial
  • Italianspeciale
  • Occitanespecial
  • Portugueseespecial
  • Spanishespecial
  • Dutchspeciaal

Quick answers

What does speciālis mean in Latin?
speciālis, a adjective, means “specific”.
How do you pronounce speciālis?
In classical Latin, [spɛ.kiˈaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [spe.t͡ʃiˈaː.lis].