noun · masculinethird declension
sortītor
sortītor m (genitive sortītōris)
Classical[sɔrˈtiː.tɔr]Ecclesiastical[sorˈtiː.tor]
Meaning
- a person who draw lots
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sortītor | sortītōrēs |
| genitive | sortītōris | sortītōrum |
| dative | sortītōrī | sortītōribus |
| accusative | sortītōrem | sortītōrēs |
| ablative | sortītōre | sortītōribus |
| vocative | sortītor | sortītōrēs |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sortītor ōris, m
sortior, a distributor by lot, allotter : si etiam pluribus de rebus uno sortitor<*> tulisti.
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin sortītor From sortior + -tor.