adjectivefirst/second-declension adjective
sonticus
sonticus (feminine sontica, neuter sonticum)
Classical[ˈsɔn.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈsɔn.ti.kus]
Meaning
- adjectivedangerous, serious, critical
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sonticus | sontica | sonticum |
| genitive | sonticī | sonticae | sonticī |
| dative | sonticō | sonticae | sonticō |
| accusative | sonticum | sonticam | sonticum |
| ablative | sonticō | sonticā | sonticō |
| vocative | sontice | sontica | sonticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | sonticī | sonticae | sontica |
| genitive | sonticōrum | sonticārum | sonticōrum |
| dative | sonticīs | sonticīs | sonticīs |
| accusative | sonticōs | sonticās | sontica |
| ablative | sonticīs | sonticīs | sonticīs |
| vocative | sonticī | sonticae | sontica |
sontĭcus, a, um, adj. sons.
I. Lit., dangerous, serious, critical, in the connection morbus sonticus, of a serious disorder that excuses one from duty, etc., Fragm. XII. Tab. ap. Fest. p. 290 Müll.; cf. Gell. 20, 1, 27; Dig. 21, 1, 65; 42, 1, 60; 2, 11, 2; 5, 1, 46; Plin. 36, 19, 34, § 142; Cincius ap. Gell. 16, 4, 4.—
II. Transf.: sontica causa, arising from a morbus sonticus; hence, in gen., serious, weighty, important, Cato ap. Fest. p. 344 Müll.; Naev. ib. p. 290; Tib. 1, 8, 51.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
sonticus adj.
sons, serious, weighty, important : causa, Tb.
Origins
Proto-Indo-European *-ikos Proto-Italic *-ikos Latin -icus Latin sonticus From sōns (“guilty”) + -icus.