proper noun · masculinesecond declension
Singus
Singus m sg (genitive Singī)
Classical[ˈsɪŋ.ɡʊs]Ecclesiastical[ˈsiŋ.ɡus]
Meaning
- masculinesingularA town of Sithonia
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Singus | — |
| genitive | Singī | — |
| dative | Singō | — |
| accusative | Singum | — |
| ablative | Singō | — |
| vocative | Singe | — |
| locative | Singī | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Σίγγος (Síngos).