verbfourth conjugation, no perfect or supine stems
singultiō
singultiō (present infinitive singultīre)
Classical[sɪŋˈɡʊɫ.ti.oː]Ecclesiastical[siŋˈɡul.t͡si.o]
Meaning
- to hiccup
- to sob
- to cluck
- to throb, palpitate
Conjugation conjugation 4 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | singultiō | singultiēbam | singultiam | — | — | — |
| 2nd sg. | singultīs | singultiēbās | singultiēs | — | — | — |
| 3rd sg. | singultit | singultiēbat | singultiet | — | — | — |
| 1st pl. | singultīmus | singultiēbāmus | singultiēmus | — | — | — |
| 2nd pl. | singultītis | singultiēbātis | singultiētis | — | — | — |
| 3rd pl. | singultiunt | singultiēbant | singultient | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | singultiam | singultīrem | — | — |
| 2nd sg. | singultiās | singultīrēs | — | — |
| 3rd sg. | singultiat | singultīret | — | — |
| 1st pl. | singultiāmus | singultīrēmus | — | — |
| 2nd pl. | singultiātis | singultīrētis | — | — |
| 3rd pl. | singultiant | singultīrent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | singultior | singultiēbar | singultiar |
| 2nd sg. | singultīris singultīre | singultiēbāris singultiēbāre | singultiēris singultiēre |
| 3rd sg. | singultītur | singultiēbātur | singultiētur |
| 1st pl. | singultīmur | singultiēbāmur | singultiēmur |
| 2nd pl. | singultīminī | singultiēbāminī | singultiēminī |
| 3rd pl. | singultiuntur | singultiēbantur | singultientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | singultiar | singultīrer |
| 2nd sg. | singultiāris singultiāre | singultīrēris singultīrēre |
| 3rd sg. | singultiātur | singultīrētur |
| 1st pl. | singultiāmur | singultīrēmur |
| 2nd pl. | singultiāminī | singultīrēminī |
| 3rd pl. | singultiantur | singultīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | singultī | singultīre |
| pres. 2nd pl. | singultīte | singultīminī |
| fut. 2nd sg. | singultītō | singultītor |
| fut. 3rd sg. | singultītō | singultītor |
| fut. 2nd pl. | singultītōte | — |
| fut. 3rd pl. | singultiuntō | singultiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | singultīre | singultīrī |
| present participle | singultiēns | — |
| future participle | — | singultiendus singultiundus |
gerundsingultiendī, singultiendō, singultiendum
singultĭo, īre, v. n. singultus.
I. To hiccup:
aut bilem vomunt aut singultiunt, Cels. 5, 26, 19; Plin. 23, 1, 24, § 48; to sob, App. M. 3, p. 133, 40.—* B. Transf., of a hen, to cluck, Col. 8, 11, 15.—*
Origins
Related to singultus and singultō, of unknown origin.